ویرایش‌ها

هرسال در ایام نوروز سفر راهیان نور خانوادگی داشتیم و 4-5 نفری به زیارت می رفتیم.فکر می کنم اردوهای راهیان نور خیلی روی روحیه بچه ها اثر مثبتی می گذاشت.این اردوها بنزینی بود که تا آخر سال آنها را از نظر معنوی تأمین می کرد.محمدرضا این سفر را خیلی دوست داشت و با شهدا رابطه بسیار قوی ای برقرار کرده بود.

*تفریح عاشقانه

دوسال پیش باهم رفته بودیم بهشت زهرا، یکی از مهمترین تفریحات و عاشقانه هایش با شهدا، تمیز کردن سنگهای مزار و چیدن گل روی آن بود.

رسیدیم به مزار شهید محرم ترک،

رفت نشست کنار مزار و گفت: "سریع اینجا از من عکس بنداز!! "

با تعجب گفتم : "چرا اینجا؟ پاشو کنار آقارسول ازت عکس بگیرم! "

گفت :" نه! شهید ترک کلید فتح شهدای ایران توی سوریه ست! آقارسول و آقامحمودرضا هم اینجا عکس دارن! ازم عکس بنداز که بعد از شهادتم پخش کنی..."

عکس انداختم اما به او خندیدم و گفتم اگر به عکس انداختن بود، الان نصف تهران شهید بودند!!

گاهی فکر می کنم چقدر لحظه پروازش را دور میدیدم.

حالا سه شهید کنار مزار محرم ترک عکس دارند!!!

[[پرونده:Photo 2018-11-30 10-33-40.jpg|500px|بی‌قاب|وسط]]

*سرباز ولایت ،راز آرامش

راز آرامش و سعه صدر مادر شهید محمدرضا دهقان :

"خدا را شکر می کنم که بعد از 20 سال توانستم امانتش را قشنگ تحویلش دهم. چون ما امانت داریم و در آیه قرآن داریم که:

"و اعلموا انما اموالکم و اولادکم فتنه و ان الله عنده اجر عظیم

و بدانید که اموال و فرزندان شما وسیله ی آزمایش اند و نزد خدا پاداشی بزرگ هست"

(سوره انفال ، آیه 28)

به این ها ایمان دارم...

باید ببینیم که این امانت را چگونه نگه می داریم. اگر ما بپذیریم که این ها در دست ما امانتند ، منِ نوعی باید بعنوان یک مادر خیانت در امانت نکنم و سعی کنم آن امانت را به نحو احسن تحویل صاحبش دهم.

کنار پیکرش هم گفتم فدای خاک زیر پای سیدعلی.

این ها و احترامی که برای عقیده ی خالصش قائل بودم ، باعث آرامش من است.

راوی:مادرگرانقدر شهید دهقان

== رده‌ها ==

{{ترتیب‌پیش‌فرض:اسداله_احمدی جوزدانی}}