ویرایش‌ها

{{جعبه اطلاعات افراد نظامی |نام فرد = امیر قلی دردمه|تصویر = |توضیح تصویر = |ملیت = [[پرونده: امیرقلی‌پرچم ایران.png|22px]] ایرانی|شهرت = |دین و مذهب = [[مسلمان]]، [[شیعه]]|تولد = [[خراسان شمالی ]] ، [[شیروان]]|شهادت = [[الگو:شهدای 23 خرداد|1367/03/23]]|وفات = |مرگ = |محل دفن =بهشت‌ حمزه‌|مفقود = |جانباز = |اسارت = |نیرو = |یگانهای خدمت = |طول خدمت = |درجه = |سمت‌ها = |جنگ‌‌ها = |نشان‌های لیاقت = |عملیات‌ = |فعالیت‌ها = |تحصیلات = |تخصص‌ها = |شغل = |خانواده =}}

محد تولدزمان سربازی در پادگان 92 زرهی [[اهواز]] بودم . یک شب بعد از شام حدود ساعت 8 بود که امیر پیش من آمد و با هم شروع به صحبت کردیم . ایشان خیلی برای من درد دل کرد و متوجه نشدم که چه موقع خوابم برد . صبح که برای [[نماز]] بیدار شدم هرچه گشتم امیر را ندیدم . تا شب فقط ذهنم مشغول این بود که او کجاست و چه اتفاقی برایش افتاده است . دوباره شب نزد من‌ آمد و انقدر برایم حرف زد که اصلاً فراموش کردم بپرسم که صبح کجا بودی . آن شب واقعاً چهره اش دگرگون شده بود . آن شب به علت خستگی زود خوابم برد خوابم برد . اما شب سوم نیز این این ماجرا اتفاق افتاد . وقتی که پیش من آمد جمله ای از او شنیدم که فکرش را نمی کردم . او پس از قدری صحبت به من گفت : شیروانبرادر علی اکبر من خواب دیده ام که [[شهید]] خواهم شد . پس از هم اکنون خدا حافظ . با شنیدن این جمله تمام وجود من به لرزه در آمد . آن شب هم من خوابم برد و امیر رفت . دیگر او را ندیدم تا اینکه پس از یکماه شنیدم که خواب وی به حقیقت پیوسته و به درجه رفیع [[شهادت]] نائل گردیده است .

تحصیلات : نامشخص منطقه شهادت به خاطر دارم یکروز وقتی امیر برای آخرین بار به مرخصی آمده بود به او گفتم چقدر به جبهه می روی ؟ بس است بهتر است بگذاری دیگران بروند . مگر تو خسته نشدی؟ در جواب من گفت من خسته نیستم ، باید بروم این یک وظیفه است . من باید آنقدر در جبهه بمانم تا پذیرفته شوم . و ایشان برای آخرین بار عازم جبهه شد تا اینکه به آرزویش رسید و پذیرفته درگاه احدیت شد.<ref>[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=8699 سایت یاران رضا]</ref>

شغل : یگان خدمتی :==پانویس==<references />گروه مربوط == رده‌ها =={{ترتیب‌پیش‌فرض: گروهی برای این شهید ثبت نشده است .امیر قلی دردمه }}نوع عضویت [[رده: سایر شهدا مسئولیت ]][[رده: رزمنده‌شهدای دفاع مقدس]] گلزار [[رده: بهشت‌حمزه‌شهدای ارتش جمهوری اسلامی ایران ]]خاطرات[[رده:شهدای ایران]] زمان سربازی در پادگان 92 زرهی اهواز بودم . یک شب بعد از شام حدود ساعت 8 بود که امیر پیش من آمد و با هم شروع به صحبت کردیم . ایشان خیلی برای من درد دل کرد و متوجه نشدم که چه موقع خوابم برد . صبح که برای نماز بیدار شدم هرچه گشتم امیر را ندیدم . تا شب فقط ذهنم مشغول این بود که او کجاست و چه اتفاقی برایش افتاده است . دوباره شب نزد من‌ آمد و انقدر برایم حرف زد که اصلاً فراموش کردم بپرسم که صبح کجا بودی . آن شب واقعاً چهره اش دگرگون شده بود . آن شب به علت خستگی زود خوابم برد خوابم برد . اما شب سوم نیز این این ماجرا اتفاق افتاد . وقتی که پیش من آمد جمله ای از او شنیدم که فکرش را نمی کردم . او پس از قدری صحبت به من گفت [[رده: برادر علی اکبر من خواب دیده ام که شهید خواهم شد . پس از هم اکنون خدا حافظ . با شنیدن این جمله تمام وجود من به لرزه در آمد . آن شب هم من خوابم برد و امیر رفت . دیگر او را ندیدم تا اینکه پس از یکماه شنیدم که خواب وی به حقیقت پیوسته و به درجه رفیع شهادت نائل گردیده است .شهدای استان خراسان شمالی ]]  به خاطر دارم یکروز وقتی امیر برای آخرین بار به مرخصی آمده بود به او گفتم چقدر به جبهه می روی ؟ بس است بهتر است بگذاری دیگران بروند . مگر تو خسته نشدی؟ در جواب من گفت من خسته نیستم ، باید بروم این یک وظیفه است . من باید آنقدر در جبهه بمانم تا پذیرفته شوم . و ایشان برای آخرین بار عازم جبهه شد تا اینکه به آرزویش رسید و پذیرفته درگاه احدیت شد . منبع[[رده: سایت یاران رضا http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=8699شهدای شهرستان شیروان ]]