ویرایش‌ها

به نام [[الله پاسدار خون شهیدان]]. من امیر علی حیدری کلاس سوم، مدرسه شیخ انصاری، تاریخ تولد 1347، شماره شناسنامه 3770 هستم.من با اینکه به پدر و مادرم خدمت نکردم از پدر ومادرم می­خواهم که مرا حلال کنند. من این وصیت نامه را درروزی که به [[خرمشهر]] رسیدیم، می­‌نویسم یعنی روز یکشنبه. در اینجا یک خانه سالم وجود ندارد.تمام خانه یک جایش خراب شده است و بعضی خانه ها تماماً خراب شده­است. من چند وصیت دارم که می نویسم، هر چند که من لیاقت وصیت کردن ندارم:

-توشه برای آخرت خود جمع کنید و خیر زادالتقوی، هر چند که خود من توشه و کارنیک و خوبی برای آخرت برنداشته وانجام ندادم. اولین تاثیر که در من بوجود آمد، بوسیله برادرم داود حیدری که وقتی [[شهید]] شد بوجود آمد. من برادرم را [[شهید]] می گویم چون واقعا می کوشید و برای آخرت خود کار نیک انجام داده بود.

مادر کسی که [[شهید]] می­‌دهد، یک هدیه به خدا داده و این یک افتخار است که کسی که یک هدیه بدهد.اگر بیاییم این مسئله را روی انسان مشاهده کنیم، خوب انسان به این مطلب پی می‌­برد. مثلاً اگر کسی بخواهد به یک پادشاه هدیه بدهد نمی­‌تواند یا یک نفر با پادشاه دیدار کند نمی تواند مخصوصاً که یک فرد عادی باشد اما انسان می­تواند با خدای خودش حرف بزند و اورا دیدار کند. واز این جا پی به بزرگی خدا بریم ویک افتخار دانستن.

ودر آخر خدااز گناهان ما بگذرد وخدا مارا به شهادت برساند. [[اللهم الرزقنا توفیق الشهاده فی سبیلک]]