ویرایش‌ها

[[عمليات رمضان]] بود و هوا گرم. بچه ها مثلثي ها را گرفته بودند. حاج امير افراسیابی و چند نفر دیگر در گوشه ای نشسته بودند . حاج اميرگفت: من تشنه ام، كسي آب دارد به من بدهد؟، یكي از بچه ها كه در قمقمه اش به جاي آب، سانديس ريخته بود، گفت: آب چيه حاجي، آبميوه بهت مي دهم. حاج امیر تا اسم آبميوه را شنید ،گفت: قربان لب تشنه ات يا علي اصغر(ع)، در كربلا آب پيدا نشد، اينجا چه كربلائيه كه تو به من آبميوه ميدهي.این را که گفت، اشكش سرازير شد و رو به آسمان کرد وگفت: خدايا مي شود همين طور كه من دارم آب را می خورم ، يک [[تركش ]] بخورد به اينجا - با انگشت به گردنش اشاره كرد- و من فدائي علي اصغر [[امام حسين(ع) ]] بشوم؟ چند لحظه بعد ناگهان [[گلوله ]] [[خمپاره ]] 60 به زمين خورد. گرد و خاك كه نشست، همه دیدند حاج امیر تیر خورده و درست از همان جايي كه دست گذاشته بود خون جاري شده است.<ref>منبع سایت نویدشاهد</ref>