ویرایش‌ها

خواب دیدم در طبقه ی پایین خانه مان هستم که پسرم حسن آمده با گل بزرگ در چمنی آن گل را آورد و به زیر زمین گذارد که دیدم عکس تمامی شهیدان را مثل گل محمدی در کنار گل زده است در همان حال دیدم گل های محمدی که به شکل غنچه بودند کم کم باز شدند و پرپر شدند و ریختند از خواب پریدم و همین طور در حال گریه کردن بودم پدرش مرتب می گفت : چرا گریه می کنی؟ چه خوابی دیدی؟ تا این که هنگام غروب بود که بچه هایم نامه ای را آوردند که داخلش این شعر را نوشته بود : نویسم نامه ای از این جدایی ببندم بر سر مرغ حنایی بده نامه را به دست مادرم بگو صد داد و بی داد از جدایی