ویرایش‌ها

گروه مربوط : گروهی برای این شهید ثبت نشده است.

گلزار : شهدا

دوست شهیدم ملایی یکی از کشتی گیران منطقه اسفرایی بود قرار بود یکی از کشتی گیران در وزن 53 کیلو گرم برای برگزاری مسابقه به مشهد بفرستیم و دو نفر هم وزن وجود داشتند شهید ملایی و یکی از دوستانش و ما وظیفه داشتیم که نفر برتر را انتخاب کنیم و از آن دو نفر خواستیم که خودشان انتخاب کنند که یکی از آنها با ما بیاید ولی آن دو مماعنت کردند و گفتن خودتان یک نفر مارا انتخاب کنید . ما هم مجبود شدیم مسابقه دوستانه بین آن دو برگزار کنیم شهید ملایی برنده شد ولی با گریه از ما خواست هر دو نفر را اعزام کنیم وقتی اخلاص و صمیمیت شهید را دیدم با مسیول تربیت بدنی رایزنی صورت گرفت و تصمیم از آن شد تا هر دو نفر را به مسابقه اعزام شوند دوستی آن دو ادامه داشت تا در عملیات بدر به فاصله اندکی از هم و درون قایق به شهادت برسند.

شهید شجیعی در یکی از مراسم هفتگی شهید ملایی تعریف میکرد که: قبل از عملیات بدر شهید ملایی فرمانده گردان آموزش قواصی بود. یک روز نزد من آمد و با حالی گرفته گفتند: سید من دلم گرفته خواهش میکنم مرا در یکی از گردانها بگذارید تا در عملیات شرکت کنم من هر چه به آقای فرومندی مراجعه میکنم و التماس میکنم به حرفم گوش نمیکند شما بروید و با فرومندی صحبت کنید تا بگذارد من در عملیات شرکت کنم و گرنه همین طور گردان آموزش را رها میکنم و به خط مقدم با گردان دیگری میروم شهید شیجعی گفت : وقتی این وضعیت را می دیدم خودم را به فرومندی رساندم و با اصرار زیاد توانستم فرومندی را راضی کنم تا اجازه دهد ملایی به خط مقدم بیاید بالاخره شهید ملایی را به عنوان جانشین خودم در عملیات بدر سازماندهی کردیم و چون خیلی صمیمی بودیم در یک قایق نشتیم و برای عملیات به راه افتادیم و در بین راه در کمین عراقیها گرفتار شدیم بعد از دفاع جانانه ای تیر به سینه شهید ملایی اصابت می کند و رو به من کرد گفت :فلانی من دراز می کشم تا خون به قلبم برسد تا به خود آمدم دیدم در حالی که دستش روی سینه اش هست به شهادت رسید . او را بوسیدم و عهد بستم ساله دیگر همین موقع به او ملحق شوم و همین گونه ام شد و شهید شجیعی در سال بعد در عملیات والفجر به شهادت رسید . یادشان گرامی باد.

من به همراه شهید محمد محسن ملایی در یک مکانی مشغول کار بودیم صاحب کار ما ار افرادی بودند که عقیده خارج از انقلاب را داشتند ولی شهید همیشه طوری با آنها برخورد می کرد که آنها متوجه شدند که عقیده و فکرشان منحرف بر خلاف اسلام است. انقلاب در آستانه پیروزی قرار گرفت بود ولی صاحبکار ما حاضر نبود عکس شاه ملعون را از بالای سرش بردارد. روزی شهید با شجاعت تمام در حضور صاحبکار عکس شاه و فرح را از دیوار کند و به زمین کوبید صاحبکار بخواطر این کار شهید او را تنبه کرد و گفت تو را از کار برکنار خواهم کرد ولی شهید با شدت زیاد گفت: من جدا میگویم شما جرات این کار را ندارید من چندین سال هست اینجا کار میکنم ضمنا این ملعون از مملکت فرار کرده هنوز نمی خواهید باور کنید که انقلاب رو به پیروزی نهایی است صاحبکار وقتی دید حرف شهید منطقی است ساکت شد و شهید از همان کارگاه. راهی جبهه شد و صاحبکارش هم حقوق او را پرداخت می نمود و به شجاعت و شهادت شهید احسنت می گفت و به او و انقلاب ایمان آورد. رفتار و کردار شهید باعث شده بود که فرزندان صاحبکار او را برادر صدا می کردند.