از خلبانان تیزپرواز [[هوانیروز]] بود که تولدش در [[تهران]] میباشد. با تحصیلات پنجم متوسطه در سال 1353 جهت [[خلبانی بالگرد]] در [[هوانیروز]] استخدام شد و پس از دو سال گذراندن دورههای آموزش نظامی، زبان انگلیسی و آموختن فن پرواز، با تخصص پرواز با [[بالگرد کبری]] و درجه [[ستوانیار سومی]] در [[پایگاه مرکز آموزش هوانیروز اصفهان]] به خدمت مشغول شد.
خلبان صحرایی را باید از تیزپروازان مؤمن و جنگنده هوانیروز به حسا آورد که اگر به شهادت نرسیده بود آوازهاش همچون خلبان شیرودی و کشوری میشد.
مأموریتهای پیدرپی و پروازهای دلاورانه و فداکار او در همان مدت کوتاه عمر آنچنان ضرباتی بر ماشین جنگی دشمن وارد کرد که تحسین برانگیز است. او چنان بیمهابا به [[تانک]] ها و استحکامات دشمن در همان اوایل جنگ حمله میبرد و آنها را به آتش میکشید که غیر قابل تصور بود. به روایت همپروازانش در همان شش ماه ابتدای جنگ در دو مرحله [[بالگرد]] ش هدف اصابت گلولههای دشمن قرار گرفت اما صحرائی در هر دو مورد با مهارت توانست بالگردش را از مهلکه خارج و فرود آورد.
آخرین مأموریت او در تاریخ 7/1/60 در 20 مایلی [[فرودگاه اصفهان]] میباشد که قبل از پرواز به جبهه، درحال آموزش و توجیه خلبان جهت اعزام به مأموریت بود که بالگردش دچار سانحه و منجر به سقوط شد. در آن سانحه او شهید و همپروازش خلبان حمید سعیدی [[جانباز]] میشود.
خلبان محمد صحرایی با [[درجه سرهنگی]] در آمار [[شهدای هوانیروز]] و جنگ منظور شده و مزارش در تهران میباشد.
منبع:سایت نویدشاهد