شهید غلامرضا غلام رضا فیضی
==زندگینامه :==
شهید غلامرضا فیضی فرزند محمدعلی، در تاريخ 1346/02/15 در بخش [[ششده ]] و [[قره بلاغ ]] از توابع شهرستان [[فسا ]] در خانواده ای با ایمان و متعهد به دین اسلام دیده به جهان گشود. پدرش کارگر زحمتکشی بود که با تلاش و كوشش مخارج خانواده چند نفره خود را تأمین می نمود و مادرش زنی عفیف و پاکدامن بود. او در دامان چنین پدر و مادری پرورش یافت تا این که به سن 6 سالگی رسید.
در این سن به همراه دیگر هم سن و سالانش به مدرسه رفت و دوره ابتدایی را در زادگاهش آغاز نمود. وي توانست پنج سال ابتدایی را با موفقیت پشت سر گذارد. و ترك تحصيل نموده به شغل کارگری مشغول شد تا پدر را در امر امرار معاش خانواده یاری نمايد. سال ها به همین منوال گذشت تا این که شهید فيضي طبق سنت پیامبر (صلی الله علیه و آله) ازدواج كرد و سپس به خدمت سربازی رفت. او مدت 11 ماه در مناطق جنگی غرب مشغول خدمت بود و یک بار هم دچار موج گرفتگی شد.
در تاريخ 1366/01/20 بود که در [[عملیات کربلای 9 ]] در [[منطقه بابا هادی قصر شیرین ]] بر اثر جراحات وارده مفقود گردید. سال ها از شهادت غلامرضا می گذشت اما خبری از پیکر پاک و مطهرش نبود تا این که در سال 1373 توسط گروه تفحص پيدا شد و در تاريخ 1373/12/08 پیکرش که چند تکه استخوان بيش نبود در گلزار شهدای بخش ششده به خاک سپرده شد.
شهید غلامرضا فیضی فردی با اخلاق و مؤمن بود، به خانواده رسیدگی کامل می کرد، اهل نماز اول وقت، دعا، و فردی انقلابی بود.
==وصیت نامه :==
بسم الله الرحمن الرحیم
درود و سلام به روان پاك پیامبر بزرگ اسلام، پایان بخش رسولان و خاتم پیامبران حضرت محمد بن عبدالله (صلی الله علیه و آله)، و با درود و سلام فراوان به رهبر كبیر انقلاب اسلامى حضرت آیت الله العظمى [[امام خمینى ]] كه ما را به راه راست هدایت فرمودند و از اسارت طاغوت رهایى بخشیدند و از زیر سلطه شرق و غرب نجات دادند و ما را با كشتى نجات به ساحل كشیدند و از آتش هاى پر حجم دوزخ نجات دادند.
و با سلام به روان پاك شهداى انقلاب اسلامى كه با خون خود درخت كهن سال اسلام را آبیارى كردند؛ و با سلام و درود به رزمندگان عزیز كه در جبهه هاى حق علیه باطل شركت مى كنند و با دشمنان بعثى به نبرد مشغول مى باشند؛ و با سلام به خانواده هاى معظم شهدا، اسرا، مجروحین و جانبازان كه فرزندان برومند خویش را براى براى دفاع و آزادى میهن عزیز فدا كردند.
و با سلام به تمامى ملت خداجوى و همیشه در صحنه كشورمان، كه با هوشیارى كامل از جمهورى اسلامى ایران مراقبت مى كنند؛ و با سلام به خواهران و برادران و همشهریان عزیز، وصیت نامه ام را آغاز مى كنم.
مادرجان! اگر شهید شدم گریه و زارى مكن و صبر و حوصله داشته باش كه خداوند رب العالمین است.
در پایان از تمام برادران و خواهرانى كه در تشییع جنازه ام شركت كردند تشكر مى كنم و اجر آنان را با خداوند بزرگ مى گذارم.
مرا در گلزار شهداى ششده، در جوار دیگر عزیزان به خاك بسپارید و در شب جمعه برایم [[دعاى كمیل ]] بخوانید.
خدایا خدایا تا انقلاب مهدى خمینى را نگهدار.
وصیت نامه سرباز غلامرضا فیضى. تاریخ 1365/05/02 منبع<ref>[http: ///http://navideshahed.com سایت نوید شاهد]</ref>==پانویس==<references/>