اكبر در برابر گروهك ها و افراد ضد انقلاب موضعي قاطعانه داشت و جنگ تحميلي عراق عليه ايران را بهانه اي براي دخالت بيگانگان و ابرقدرت ها در سرنوشت مسلمانان ايران مي دانست و صدام را آلت دست آمريكا مي پنداشت. امام را رهبر مقتدر انقلاب اسلامي و موجد جمهوري اسلامي ايران و ايران را پيشرو كشورهاي اسلامي در ايستادگي در مقابل آمريكا و شوروي جهانخوار به حساب مي آورد. خود را موظف مي دانست كه با تمام وجود در برابر تهاجم نظامي وحشيانه صدام، از ميهن و دين خود دفاع كند.
اين افسر غيور نيروي هوايي از كار و مأموريت هاي پياپي خود احساس خستگي نمي كرد و از ضرباتي كه با راكت و موشك به هواپيماهاي دشمن وارد مي كرد، احساس غرور و شادي مي نمود. او شهادت را تولدي دوباره و نقطه آغاز عروج و قرب به خدا مي دانست و طبعاً وصول به چنين فيضي را از صميم دل طالب بود. سروان شهيد اكبر مردانه كه به راستي مردانه در برابر دشمن متجاوز پاي فشرد و توانست چند هواپيماي دشمن را سرنگون كند، بالاخره در تاريخ 1364/02/04 در شهر دزفول و در جريان بمباران سايت فجر (2) به درك سعادت شهادت نائل شد و روح پرفتوحش به سوي خدا شتافت.
روحش شاد و يادش گرامي باد<ref>[http://ajashohada.ir سایت شهدای ارتش]</ref>==پانویس==<references/>
منبع: سایت شهدای ارتش
== ردهها ==
{{ترتیبپیشفرض:علی اکبر_مردانه_خامنه}}