ویرایش‌ها

تاریخ تولد :[[1321/12/15]]  تاریخ شهادت : [[1361/02/13]]

محل آرامگاه : تهران - [[بهشت زهرا]]    ==زندگینامه== شهید علی شیخ سفلی، در سال 1321 در روستایی به نام لواسان بزرگ در خانواده ای کم‌ در آمد و مستضعف اما متعصب و مذهبی دیده به جهان گشود، پس از تحصیلات ابتدایی به علت فقر مادی خانواده، همراه آنها به تهران هجرت نمود و پس از مدتی شاگردی در مغازه کفاشی در سال 1339 در آموزشگاه گروهبانی [[نیروی زمینی]] استخدام شد .    در سال 1342 و [[قیام خونین 15 خرداد]] او به علت مبارزات علیه رژیم طاغوت و فرار از [[پادگان]] به غرب کشور تبعید شد و سالیان دراز به دور از خانواده اش در شهرهای غرب کشور در تبعید به سر می برد، سرانجام همزمان با پیروزی شکوهمند [[انقلاب اسلامی ایران]] به رهبری پیامبرگونه [[امام خمینی]] او خود را از غرب به [[شهر قزوین]] انتقال داد و در [[لشگر 16 زرهی قزوین]] مشغول خدمت بود که خود فروختگان آمریکایی در [[کردستان]] آشوب به راه انداختند .    هنوز مدت زمان زیادی از آمدن علی به [[قزوین]] نگذشته بود که به [[کردستان]] اعزام شد و ماه ها به همراه دیگر همرزمانش به سرکوب این مزدوران پرداخت تا این که [[جنگ تحمیلی]] رژیم کافر [[عراق]] علیه ایران آغاز شد علی از [[کردستان]] عازم جنوب شد و دلاورانه مشغول جنگ با مزدوران عراقی گشت . او مدت 22 ماه شجاعانه جنگید و در اکثر حمله‌ها از جمله [[هویزه]]، [[سوسنگرد]]، [[فتح بستان]]، [[فتح پادگان حمید]] و آخرین آنها [[بیت المقدس]] حضور فعالانه داشت .    وی در [[فتح بستان]] زخمی شده پس از مدت ها بستری در [[بیمارستان]]، برای مدتی برای استراحت به [[تهران]] آمد هنوز کاملا خوب نشده بود که گفت : زخمهایم مهم نیست باید بروم [[اسلام]] مهم است که در خطر است و به وجود من احتیاج دارد و سرانجام با همان حالت زخمی به [[جبهه]] رفت و مشغول نبرد با این [[کافران]] شد .  

وي در فتح بستان زخمي شده پس از مدت ها بستري در بيمارستان، براي مدتي براي استراحت وقتی همسنگران علی به [[تهران آمد هنوز کاملا خوب نشده بود که گفت : زخمهايم مهم نيست بايد بروم اسلام مهم است ]] آمده بودند به ما می گفتند که علی در خطر است [[گردان 201 ]]، مظهر شجاعت و به وجود من احتياج دارد [[ایمان]] بود، آنها می گفتند که علی روحیه [[گردان]] ما بود و سرانجام با همان حالت زخمي به جبهه رفت ما برادری دلسوز را از دست داده‌ایم . آری علی در بین افراد خانواده نیز اخلاقش نمونه بود، او چنان مهربان و مشغول نبرد با اين کافران شد خوش قول وخوش اخلاق بود که ما همیشه و هر لحظه نمی توانیم خصوصیات او را از یاد ببریم .

وقتي همسنگران علي علی همیشه می گفت : پیروزی از آن ماست . [[جبهه]] برای او همه چیز شده بود، وقتی برای مرخصی به [[تهران آمده بودند به ما مي گفتند که علي در گردان 201 ، مظهر شجاعت ]] می آمد دلش برای [[جبهه]] شور می زد و ايمان بود، آنها مي گفتند که علي روحيه گردان ما می گفت باید بروم روزشماری می کرد تا برود، علی چنان مهربان بود که وقتی از [[جبهه]] می آمد با این که زن و ما برادري دلسوز بچه داشت مستقیم به خانه مادر پیرش می آمد و لباس های [[رزم]] را از دست داده‌ايم . آري علي در بين افراد خانواده نيز اخلاقش نمونه بود، او چنان مهربان آنجا در می آورد و خوش قول وخوش اخلاق بود که ما هميشه لباس شخصی می پوشید و هر لحظه نمي توانيم خصوصيات او بعد از مدتی زن و بچه اش را از ياد ببريم [[قزوین]] به [[تهران]] می آورد .

هميشه همیشه دوست داشت همه با هم خوب باشند و دور هم باشند، علي علی از همه لحاظ نمونه بود پيش پیش او هيچ چيز هیچ چیز ارزش نداشت . او مي می گفت من زندگي زندگی و جواني جوانی خودم را وقف [[اسلام ]] و [[قرآن ]] کرده ام، او سال هايي هایی که در [[ارتش ]] بود هميشه همیشه در [[مبارزه ]] و [[زندان ]] به سر مي می برد و عاقبت نيز نیز مزد زحماتش را گرفت و [[شهادت نصيبش ]] نصیبش شد، خوشا به حالش که چنين لياقتي پيش چنین لیاقتی پیش خداوند بزرگ داشت آفرين آفرین بر مادر قهرمانش که چنين فرزندي چنین فرزندی را تربيت تربیت کرد که جانش را فداي فدای [[اسلام ]] و [[قرآن ]] نمود .<ref>[http://ajashohada.ir سایت شهدای ارتش]</ref>==پانویس==<references/>

منبع==رده=={{ترتیب‌پیش‌فرض:علی_شیخ سفلی}}[[رده: شهدا]][[رده: شهدای دوران دفاع مقدس]][[رده:سایت شهدای ارتشجمهوری اسلامی ایران]][[رده: شهدای ایران]][[رده: شهدای استان تهران]][[رده: شهدای شهرستان تهران]]