این رود در گذشته از 4 کیلومتری شمال اروندرود مستقیم به خلیج فارس میریخت اما با حفر کانال عضدی در خرمشهر و در زمان عضدالدوله دیلمی (372 ـ 324 ق) این رود به دو شعبه تقسیم شد. یک شعبه به نام بهمنشیر در شمال آبادان که به موازات اروندرود به خلیج فارس میپیوندد و شعبه دیگر به همان نام کارون که به کانال عضدی نیز معروف است و از جنوب خرمشهر به اروندرود میریزد. این رودخانه دارای عرضی متغیر است به گونهای که در پارهای نقاط فاصلهی دو ساحل کارون حدود 150 متر است؛ حال آنکه در دیگر مناطق، این فاصله بین 200 تا 250 متر میباشد.
ارتش عراق با آغاز جنگ به علت ناتوانی در عبور از اروندرود و نیز دشواری عبور از سد مدافعان خرمشهر، علمیات اشغال آبادان را با عبور از رودخاته کارون در منطقه مارد و سپس پیشروی به سوی بهمنشیر طراحی نمود. بر این اساس تیپ 6 لشکر لشگر 3 زرهی ارتش عراق در تاریخ 19/7/1359 با ایجاد پل شناور در منطقه مارد ضمن عبور از کارون، محاصره آبادان را تکمیل کرد و سپس برای تقویت نیروهای خود و سپس گسترش منطقه تصرف شده در شرق کارون، در منطقه قصبه پل دیگری بر روی کارون نصب کرد. با سقوط خرمشهر در تاریخ 4/8/1359 و انهدام پل خرمشهر بر روی کارون، این رودخانه به عنوان یک مانع طبیعی بین نیروهای خودی در آبادان و نیروهای دشمن در خرمشهر اهمیت یافت.
با انجام عملیات ثامنالائمه(ع) در تاریخ 5/7/1360 دشمن به طور کلی از ساحل شرقی کارون بیرون رانده شد. با نصب پل پیروزی بر روی کارون در تاریخ 10/2/1361 در منطقه دارخوین ، مقدمات آزادی خرمشهر و ساحل شمالی رودخاته کارون در تاریخ 3/3/1361 فراهم شد.