ویرایش‌ها

مسیّب و چندتن از سربازان او، به خاک افتادند. سربازی جلو دوید و سر فرمانده را بر زانو گذاشت . فرمانده ، نگاهی به اطراف کرد و فرزندان خود را که در خاک و خون می غلطیدند ، از زیر نگاه مهربانش گذراند و هنگامی که چشمهای نگرانش به بالا دوخته شد ، سیمای مولایش حسین (ع) را دید که سر او را بر زانو گذاشته و با عطوفت ، او را نظاره می کند . دست مهربان مسیّب ، بالا رفت و با گفتن دوبار " یا حسین " برای همیشه آرام گرفت . دیگر سربازان ، به دور فرمانده جمع شدند . سربازی که هنوز سر فرمانده را بر زانو داشت ، گفت : "بچه ها ! امام حسین آمده بودند بالای سر جناب سروان .....جناب سروان ، سلام دادند و شهید شدند... السلام علیک یا ابا عبدالله...

و اشکها با خاک و خون، آمیختند و تصویری جاودانه را در پاسگاه زید ، به وجود آوردند .