ویرایش‌ها

|شهرت = شیر نهاجا

|تولد = [[الگو:زادروزهای ۱۱ دی|۱۳۲۸/۱۰/۱۱]] ، [[روستای قاسم‌آباد]] ، [[ورامینپیشوا]] ، [[تهران]]|شهادت = [[الگو:یادبودهای شهدای ۱۵ دی|۱۳۷۳/۱۰/۱۵]] ، [[سانحه‌ی هوایی]]

|نیرو = [[پرونده:نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران.png|22px]] [[نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران]]

|طول خدمت = ۲۳ سال|درجه = [[سرلشکرپرونده:سرلشگر - نیروی هوایی ارتش.png|22px]] [[سرلشگر]]

|نشان‌های لیاقت = [[نشان افتخار فتح|فتح]]

|تحصیلات = دیپلم|تخصص‌ها = خلبان [[هواپیمای F-5]]

[[سرلشکرشهید مصطفی اردستانی]] در [[خلبانالگو:زادروزهای ۱۱ دی|یازدهم دی‌ماه ۱۳۲۸]]، شهید مصطفی اردستانی در سال 1328 در روستای [[قاسم‌آباد ]] از توابع شهرستان ورامین [[پیشوا]] دیده به جهان گشود.پدرش عباس نام داشت. تحصیلات ابتدایی و متوسّطه متوسطه را در شهرستان ورامین [[پیشوا]] گذراند. و پس از اخذ دیپلم، در سال 1348 ۱۳۴۸ به خدمت سربازی اعزام شد. در سال ۱۳۵۶ ازدواج کرد و صاحب دو پسر و دو دختر گردید. [[معاون عملیات]] [[نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران]] بود. [[الگو:شهدای ۱۵ دی|پانزدهم دی‌ماه ۱۳۷۳]]، در ۶۴ کیلومتری جنوب [[پایگاه هوایی اصفهان]] بر اثر سانحه هوایی، به شهادت رسید. مزار او در بقعه [[امامزاده جعفر بن موسی الکاظم (ع)]] شهر زادگاهش قرار دارد.

== زندگی‌نامه==سرلشکر خلبان شهید مصطفی اردستانی در سال 1359، یازدهم دی‌ماه ۱۳۲۸ در روستای قاسم‌آباد از توابع شهرستان پیشوا دیده به عنوان افسر [[خلبان]] شکاری جهان گشود. وی تحصیلات ابتدایی و متوسطه را در [[پایگاه دوم شکاری تبریز]] مشغول شهرستان ورامین گذراند و پس از اخذ دیپلم در سال ۱۳۴۸ به خدمت بود که سربازی اعزام شد. دوران [[هشت سال دفاع خدمت مقدسسربازی|جنگ تحمیلی عراق علیه ایرانخدمت سربازی]] آغاز شد. وی علی‌رقم این‌که در روز حمله‌هوایی دشمن به خاک میهن اسلامی، در مرخّصی به سر می‌برد، بلافاصله خود را به پایگاه مربوطه رساند و از روز بعد پروازهای جنگی خود را شروع کرد. وی در سال 1360، به عنوان فرمانده [[پایگاه پنجم شکاری امیدیهسپاه دانش]] انتخاب و در این پایگاه مشغول خدمت شدیکی از روستاهای اسفراین گذراند. علاوه بر مسئولیت سخت فرماندهی، خود نیز شخصاً شرایط جغرافیایی منطقه در پروازهای جنگی شرکت می‌جست آن زمان برای کشت خشخاش مساعد بود و نسبت اهالی روستا به صورت فراگیر به خدمات جانبی کشت آن مبادرت می‌کردند. اردستانی تا جایی که می‌توانست، آن‌ها را از جمله رسیدگی به امکانات زیستی و فضای سبز و … پایگاه پنجم نیز همّت می‌گمارداین کار باز می‌داشت.

مصطفی در سال 1363، به سمت معاون عملیاتی پس از پایان [[پایگاه دوم شکاری تبریزخدمت مقدس سربازی|خدمت سربازی]] منصوب شد. پس از سه سال انجام وظیفه در این مسئولیت، ، در سال 1366، به عنوان مدیریت آموزش عملیات ۱۳۵۰ وارد دانشکده خلبانی [[نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران|نیروی هوایی]] منصوب شد. و پس از شهادت گذراندن مقدمات آموزش پرواز در [[سرلشکرایران]] ، به منظور تکمیل دوره خلبانی به کشور [[آمریکا]] اعزام شد و پس از اخذ دانش‌نامه خلبانی به کشورش بازگشت و با درجه [[ستوان ۲|ستوان‌دومی]] در [[پایگاه چهارم شکاری دزفول]] به عنوان [[خلبان]] هواپیمای [[شهید عباس باباییNorthrop F-5|عباس باباییF-5]] مشغول به خدمت شد. با اوج‌گیری [[انقلاب اسلامی ایران|انقلاب اسلامی ایران]] و حتی قبل از آن، جزو نخستین [[خلبان|خلبانان]] [[حزب‌الله|حزب‌اللهی]] بود که معاونت عملیات در به ثمر رسیدن [[انقلاب اسلامی ایران|انقلاب اسلامی]] و آگاه کردن سایر کارکنان [[نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران|نیروی هوایی]] را عهده‌دار بود، نقش بسزایی داشت. شهید اردستانی پس از انقلاب، با جمعی از همکارانش اقدام به این سمت (معاونت عملیات نیروی هوایی) برگزیده شد انتشار یک نشریه درون‌گروهی به نام «[[نشریه مخلصین|مخلصین]]» کرده بود که حاوی مطالب اعتقادی و تا زمان شهادت(1373/10/15) عهده دار این مسئولیت مهم فرهنگی بود و علی‌رغم شمارگان محدود، بسیارجالب‌توجه و در آگاه‌سازی کارکنان موثّر بود.

[[سرلشکرمصطفی اردستانی]] در سال ۱۳۵۹، به عنوان افسر [[خلبان]] شهید اردستانی، شکاری در طول [[هشت سال دفاع مقدس|جنگ تحمیلیپایگاه دوم شکاری تبریز]]، همواره داوطلب مأموریت‌های دشوار مشغول به خدمت بود و بارها اتّفاق می‌افتاد که در یک روز، هفت بار به خاک دشمن حمله می‌برد و بدون شک، او با انجام دادن چهارصد پرواز برون‌مرزی بر فراز خاک دشمن و 1724 ساعت پروازهای مختلف در خاک میهن اسلامی، یکی از قهرمانان [[هشت سال دفاع مقدسجنگ ایران و عراق|جنگعراق علیه ایران]] آغاز شد. وی علی‌رغم این‌که در روز حمله‌هوایی عراق به حساب می‌آید که چندین بار تا مرز شهادت پیش رفت تا سرانجام ایران، در مورخه 1373/10/15 بر اثر سانحه‌هوایی، مرخصی به همراه سر می‌برد، بلافاصله خود را به پایگاه مربوطه رساند و از روز بعد پروازهای جنگی خود را شروع کرد. وی در سال ۱۳۶۰، به عنوان فرمانده فقید [[نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران]]، [[سرلشکر]] [[شهید منصور ستاریپایگاه پنجم شکاری امیدیه]] انتخاب و چند تن دیگر از هم‌رزمانش، در این پایگاه مشغول به آروزی دیرینه‌اش رسید خدمت شد. علاوه بر مسئولیت فرماندهی، خود نیز شخصاً در پروازهای جنگی شرکت می‌جست و نسبت به لقاء معبود پیوست. شهید اردستانی خدمات جانبی از جمله رسیدگی به هنگام شهادت 46 سال سن داشت امکانات زیستی و از وی، دو فرزند پسر فضای سبز و دو فرزند دختر به یادگار مانده است… پایگاه پنجم نیز همّت می‌گمارد.<ref name="shahed">نرم افزار شاهد</ref>

== نگارخانه‌ی تصاویر ==<gallery>پرونده:[[مصطفی اردستانی 01]] بارها در طول یک روز، تا ۱۳ سورتی پرواز عملیاتی داشت که این خود به نوعی یک رکورد در [[نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران|نیروی هوایی]] ایران محسوب می‌شود.jpgپرونده:مصطفی اردستانی 02به همین سبب بود که به او "شیرنهاجا" می‌گفتند.jpgپرونده:[[سرلشگر]] [[خلبان]] [[مصطفی اردستانی 03]]، در طول [[جنگ ایران و عراق|جنگ]]، همواره داوطلب مأموریت‌های دشوار بود و بارها اتّفاق می‌افتاد که در یک روز، هفت بار به خاک دشمن حمله می‌برد و بدون شک، او با انجام دادن چهارصد پرواز برون‌مرزی بر فراز خاک دشمن و ۱۷۲۴ ساعت پروازهای مختلف در خاک ایران، یکی از قهرمانان [[جنگ ایران و عراق|جنگ]] به حساب می‌آید.jpgپرونده:بعد از پایان جنگ، [[مصطفی اردستانی 04.jpgپرونده:مصطفی |اردستانی 05]] و چند تن دیگر از خلبانان [[نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران|نیروی هوایی]]، مفتخر به دریافت مدال پرافتخار "[[نشان افتخار فتح|فتح]]" از دستان رهبری شدند و به همراه این نشان، مبلغ یک میلیون تومان نیز به عنوان پاداش نقدی از سوی رهبری جمهوری اسلامی به او و دیگر خلبانان حاضر اهدا شد.jpgپرونده:پس از گذشت چند روز، [[مصطفی اردستانی 06|اردستانی]] برای کمک به ساخت مدرسه‌ای در استان [[سیستان و بلوچستان]]، مبلغ پانصد هزار تومان از پاداش خود را اهدا کرد و پانصد هزار تومان الباقی را نیز به حساب "بیت الزهرا(س)" واریز کرد تا برای خرید البسه جهت نیازمندان اختصاص یابد.jpgپرونده:[[مصطفی اردستانی 07]] در مورخه ۱۳۷۳/۱۰/۱۵ بر اثر سانحه‌هوایی، به همراه فرمانده فقید [[نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران|نیروی هوایی]]، [[سرلشگر]] [[شهید منصور ستاری]] و چند تن دیگر از هم‌رزمانش، به شهادت رسید.jpgپرونده:[[مصطفی اردستانی 08]] به هنگام شهادت ۴۶ سال سن داشت و از وی، دو فرزند پسر و دو فرزند دختر به یادگار مانده است.jpgپرونده<ref>[http:مصطفی اردستانی 09//hamshahrionline.jpgپرونده:ir/details/205302 زندگینامه مصطفی اردستانی 10.jpg] - همشهری آنلاین - محمد ملاحسینی</galleryref> 

=== *ورد سلامتی ===

تا زمانی که به عنوان فرمانده گردان بودند و ما در خدمتشان بودیم، در کلیه‌ی پروازها این کار شهید اردستانی ادامه داشت و به درستی که آن دعا، تأثیر عجیبی در سالم ماندن هواپیماها و خلبانان داشت! <ref name="shahed" /> - راوی: سرهنگ خلبان والی اویسی

=== *خشم مقدّس ===

ساعت نه صبح، اندکی پس از پایان مأموریت، با ایشان در پایگاه تبریز تماس تلفنی گرفتم. او پیروزمندانه، اما بی‌ریا گفت: «چطور بود؟» گفتم: «عالی بود! خوب زمین‌گیر شدند. دستتان درد نکند!» گفت: «دشمن باید بداند که ما همواره آماده‌ایم و حملات ناجوانمردانه‌اش را بی‌پاسخ نمی‌گذاریم!» <ref name="shahed" /> - راوی: کارمند میرزا حسن غلامی

=== *لحظه‌های پراضطراب ===

من گفتم: «جناب [[شهید عباس بابایی|بابایی]]! این‌جا خیس می‌شوی، برویم داخل قرارگاه؛ أن شاء الله که اتّفاقی نمی‌افتد.» مضطرب و نگران گفت: «نمی‌توانم داخل قرارگاه طاقت بیاورم؛ مصطفی رفت! مصطفی از دست رفت!» من هم در کنار [[شهید عباس بابایی|شهید بابایی]] در آن هوای بارانی، حدود بیست دقیقه زیر شلّاق باران ایستادم، تا این‌که صدای هواپیمایی به گوشمان رسید؛گفتم: «فکر کنم حاج مصطفی برگشت.» با خوشحالی گفت: «آره؛ خودشه!» هواپیما بعد از نشستن روی باند، به سوی آشیانه آمد. شهید اردستانی از هواپیما پیاده شد و جناب [[شهید عباس بابایی|بابایی]] رو کرد به او و گفت: «آخر کار خودتو کردی! حالا بگو ببینم عملیات چطور انجام شد؟» تبسّمی کرد و گفت: «بهتر از این نمی‌شد؛ محل، مورد نظر، با موفّقیت کامل بمباران شد.» <ref name="shahed" /> - راوی: سرتیپ علی غلامی

=== *پروازها را از سر بگیرید ===

او با خونسردی و اعتماد به نفس بالایی که همواره در وجودش موج می‌زد، نگاهی به آسمان کرد و گفت: «پروازها را از سر بگیرید . أن شاء الله مشکلی نخواهیم داشت.» من که تا دقایقی قبل، اضطراب و دلهره سراسر وجودم را فرا گرفته بود، بار دیگر آرامشم را بازیافتم. به سرعت خود را به رمپ پرواز رساندم و در تماس با برج مراقبت، از آنان خواستم که پرواز را از سر بگیرند. <ref name="shahed" /> - راوی: سرهنگ خلبان علی عالی زاده

=== *دقّت عمل در پرواز ===

نگاه‌ها به سمت هدف سوق داده شد؛ شهید اردستانی درست می‌گفت. گویی کوهی از آتش به شکل قارچ، سر از زمین در آورده بود. نکته مهم در این مأموریت، غافل‌گیرشدن عراقی‌ها بود. به‌ویژه در آن شرایط بد جوّی که هرگز انتظار حمله هوایی را نداشتند. البتّه درایت و دقّت عمل فرمانده دسته (شهید اردستانی) نیز در این مأموریت نقش بسزایی داشت. <ref name="shahed" /> - راوی: سروان خلبان قاسمی

 === *یک روح در دو کالبد ===

گفت: «نه؛! این پوتین‌های عبآس است! تازه از منطقه عملیاتی برگشته و می‌بینی گل‌ولای منطقه، پوتین‌هایش را به چه روزی انداخته! هر چه به او اصرار می‌کنم که برای بازدید منطقه، از هلی‌کوپترهای پایگاه استفاده کند، نمی‌پذیرد. او می‌گوید: "این‌ها برای کارهای ضروری است". حال که دیدم نزدیکی‌های صبح از منطقه بازگشته و ساعتی نیست که از فرط خستگی به خواب رفته، بر خود وظیفه دانستم که خدمتی هر چند اندک، انجام داده باشم.» <ref name="shahed" /> - راوی: سرتیپ خلبان علی‌محمد نادری

=== *تو قهرمان هستی نه من ===

پروازها تمام می‌شود و هواپیماها یکی پس ازدیگری به زمین می‌نشینند. در کمال ناباوری، سرگرد پاکستانی، آستین‌هایش را پایین می‌اندازد و به طرف شهید اردستانی می‌آیدو به زبان انگلیسی به او می‌گوید: «تو قهرمان هستی نه من!» <ref name="shahed" /> - راوی: سرهنگ خلبان والی اویسی

=== *آتش افروز مهربان ===

وقتی به سه راهی پیشوا – ورامین می‌رسیدم، می‌دیدم آتش بزرگی که حرارت آن تا شعاع چند متری می‌رسید، مهیّا و آماده است، بدون این‌که کسی آن‌جا باشد. من که سرما تا مغز استخوانم نفوذ کرده بود، با حرص و ولع تمام، از گرمای آتش بهره می‌بردم و خود را حسابی گرم می‌کردم. تا مدّتی نمی‌دانستم که چه کسی همه روزه این آتش را تهیّه می‌بیند و اصلاً برای چه این کار را می‌کند. بعدها فهمیدم که شهید اردستانی، علی‌رغم این‌که روستایشان تا مدرسه بیش از چند دقیقه پیاده روی فاصله نداشت، برای گرم‌شدن من، آن آتش را آماده می‌کرده و بلافاصله با دیدن من محل را ترک می‌کرده است. <ref name="shahed" /> - راوی:سرهنگ محمدعلی تاجیک

=== *کلاس سوم، ریاضی پنجم ===

چشمان بهت‌زده هم‌شاگردی‌ها با تعجّب به تخته سیاه دوخته شده بود و از این‌که مصطفی توانسته بود مسأله ریاضی کلاس پنجم را حل کند، ناخودآگاه صدایشان بلند شد. من که در کنار تخته سیاه ایستاده بودم، حالتی عجیب‌تر داشتم؛ زیرا از یک طرف خوشحال بودم که برادرم با این‌که دو سال از من کوچک‌تر است، توانسته مسأله ریاضی کلاس پنجم را به راحتی حل کند؛ و از طرف دیگر ناراحت، چرا که چند ثانیه بعد مصطفی از حلّ مسأله فارغ می‌شد و نبوغش چماقی می‌شد در دست معلّم که بر سر من بکوبد و… . سرانجام همین‌طور شد. مصطفی مسأله را حل کرد. معلّم از او تشکر کرد و او نیز در حالی که از غرور کودکانه داشت بال درمی‌آورد، دستانش را تکاند و از کلاس خارج شد و من ماندم و سرزنش معلّم که مرتّب می‌گفت: «درس خواندن را از برادرت یاد بگیر! با این‌که کلاس سوم است، مسأله ریاضی کلاس پنجم را حل می‌کند!» <ref name="shahed" /> - راوی: مجتبی اردستانی، برادر شهید

=== *کارگر ناشناس ===

بله درست دیده بودم، شهید اردستانی که پس از پرواز روزانه فرصتی یافته بود ، به طور ناشناس برای کمک به کارگران مدرسه، ملات و مصالح ساختمانی را جابه‌جا می‌کرد. چون مرا می‌شناخت و می‌دانستم که ایشان دوست ندارد شناخته شود، به سرعت مسیرم را عوض کردم. اما غوغایی در درونم به وجود آمده بود و از آن همه خلوص و فروتنی در حیرت ماندم! <ref name="shahed" /> - راوی:ستوان علی‌اصغر شرفی

=== *تصمیم بر اساس تحقیق ===

از آن پس دستور داد که خودروهای نظامی فاقد سرنشین موظّفند کارکنان پایگاه را در مسیر عبورشان سوار کنند و به مقصد برسانند؛ در غیر این صورت، برابر مقرّرات با آنان رفتار خواهد شد. <ref name="shahed" /> - راوی: سرهنگ مسعود گودرزی

=== *تبعیض ممنوع ===

* خیلی زود این‌ها را برگردان! اگر شما را نمی‌شناختم ،خیلی دل‌گیر می‌شدم و شما را سرزنش می‌کردم. به جای این کارها، سعی کن کیفیت نان سربازها بهتر شود. من که از کار خود شرمنده شده بودم، در حالی که مرتّب از [[تیمسار]] عذرخواهی می‌کردم، اجازه مرخّصی خواسته و اتاق را ترک کردم. <ref name="shahed" /> - راوی:یکی از پرسنل نهاجا

=== *رشادتی که تنبیه به دنبال داشت ===

چون [[خلبان|خلبانان]] [[نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران|نیروی هوایی]] در آن زمان، آموزش‌دیده آمریکایی‌ها بودند، ژنرال‌های آمریکایی با دقّت نظر بیشتری نحوه پرواز و عملکرد خلبانان ما را زیر نظر داشتند. در این هنگام، جناب ناصحی‌پور باشیرجه‌ای دیدنی، هواپیما را به زمین نزدیک و از روی سر آمریکایی‌ها عبور کرد. به دنبال وی، شهید اردستانی که باوجود سابقه کم در فنّ خلبانی، از مهارت بی‌نظیری برخوردار و بسیار نترس بود، با فاصله کمی از سطح زمین و بالای سر ژنرال‌های آمریکایی ظاهر شد؛ به طوری که آن‌ها خود را جمع‌و جور کردند و به تعبیری شوکه شدند. یکی از آن‌ها، بی‌درنگ دستگاه ارتباطی را از شهید دل‌حامد گرفتو به زبان انگلیسی با هواپیمای شماره ؟(شهید اردستانی) ارتباط برقرار کرد و مرتّب می‌گفت: «خیلی خوب بود!» اما این تعریف و تمجید، ظاهری بود و آن‌ها که تحمّل دیدن هیچ نبوغ و استعدادی را در ایرانی‌ها نداشتند و با دید استعماری به مملکت ما می‌نگریستند، از این حرکت شهید اردستانی که جسارت و رشادت فوق‌العاده‌ای را به خرج داده بود، به خشم آمدند؛ به طوری که پس از اتمام رزمایش، آن شهید بزرگوار را یک ماه از پرواز بازداشتند. <ref name="shahed" /> - راوی: سرهنگ خلبان علی عالی زاده

=== *یک سوم، سهم حاج محمد ===

هر کاری کردم، نتوانستم او را قانع کنم. چون او را می‌شناختم و می‌دانستم که کارهایش از روی حکمت است، چاره‌ای جز گردن نهادن به توصیه‌اش نداشتم. از آن به بعد، یک سوم محصول آن چند درخت را به حاج محمّد می‌دادم.<ref name="shahed" /> - راوی:اکبر اردستانی، برادر شهید == وصیت‌نامه ==“اللهم اجعلنی من جندک فان جندک هم الغالبون و اجعلنی من حزبک فان حزبک هم المفلحون و اجعلنی من اولیائک فان اولیائک لاخوف علیهم و لا هم یحزنوناللهم انی اسئلک تجعل وفاتی قتلا فی سبیلک تحت رایت نبیک مع اولیائک و اسئلک ان تقتل بی اعدائک و اعداء رسولک و اسئلک ان تکرمنی بهوان من شئت من خلقک و لا تنهی بکرامه احد من اولیائک اللهم اجعل لی مع الرسول سبیلا حسبی الله ماشاءالله”الهی از عمق جانم و با تمام وجودم شهادت می دهم به وحدانیت تو و رسالت رسول محمد(ص) و امامت علی (ع) و اولاد طاهرین او و از تو می خواهم که به حق محمد و علی و فاطمه و حسن و حسین، پنج تن آل عبا که تمام جهان به خاطر آنها برپاست مرا از دوستان علی و اولاد علی قرار دهی. به حق علی بن حسین زین العابدین به من لذت عبادت و به حق باقرالعلوم لذت علم و به حق امام صادق لذت صداقت و به حق امام کاظم لذت فروبردن غضب و به حق امام رضا لذت رضایت از الله و به حق محمد بن علی لذت جود و ایثار و سخاوت و به حق علی بن محمد لذت هدایت و به حق امام حسن عسکری لذت سرباز و رزمنده اسلام بودن و به حق امام مهدی لذت فرماندهی بر سپاه اسلام را عنایت کن.حال چند کلامی از خودم. من برای همسر و فرزندانم شوهر خوبی نبودم. چون خودم را مدیون انقلاب و اسلام می دانستم ولی همه را دوست داشتم به خاطر خدا اگر نتوانستم وقتم را صرف آنها بکنم به دلیل نیاز اسلام و ملت مسلمان بود. امیدوارم که مرا ببخشید و برایم دعا کنند. شاید خداوند از گناهان من بگذرد. بعد از من گریه و زاری نکنند و اگر دل شان می سوزد به حال محمد و آل محمد بسوزد.و خواهش می کنم اصلا عکس مرا چاپ نکنید و برای من تبلیغ نکنید و برای محمد و آل محمد و اسلام تبلیغ کنید. اگر از من جنازه ای ماند در بهشت زهرا در بین بسیجی ها دفن کنید و همه چیز مانند آنها باشد. من حاضر نیستم کسی بعد از من در رنج بیفتد. در هیچ مورد. هر چه بنیاد برای یک بسیجی ساده انجام می دهد بدهد و در بقیه امور طبق قوانین اسلام.والسلام، محتاج دعای همه  == نگارخانه‌ ==<gallery>پرونده:مصطفی اردستانی 01.jpgپرونده:مصطفی اردستانی 02.jpgپرونده:مصطفی اردستانی 03.jpgپرونده:مصطفی اردستانی 04.jpgپرونده:مصطفی اردستانی 05.jpgپرونده:مصطفی اردستانی 06.jpgپرونده:مصطفی اردستانی 07.jpgپرونده:مصطفی اردستانی 08.jpgپرونده:مصطفی اردستانی 09.jpgپرونده:مصطفی اردستانی 10.jpgپرونده:مصطفی اردستانی 11.jpgپرونده:مصطفی اردستانی 12.jpgپرونده:مصطفی اردستانی 13.jpgپرونده:مصطفی اردستانی 14.jpg</gallery>