خدايا، از تو ميخواهم در لحظهاي كه مرگم فرا ميرسد، از تمام دوستي، عشق و محبت، جز دوستي خودت و از تمام وابستگيها، جز وابستگي به خودت، آزادم ساز!
امام عزيز، از شما ميخواهم كه در روز قيامت شفيع من باشي و از خداي متعال براي من طلب مغفرت كني!
خدايا، نااميدم نكن؛ زيرا، من بندهاي محتاج و ذليل بيش نيستم! به اميد فضل تو روي به درگاهت آوردهام و پيشاني شرمساري بر خاكت نهادهام تا به تو بپيوندم!
مادر، هر وقت خواستيد برايم گريه كنيد به ياد سرور شهيدان، آقا اباعبدالله، بيفتيد!
مادر، از اينكه من و تو از هم جدا ميشويم ناراحت نباش، همچنان كه روز تولّدم خوشحال و خندان بودي، روز شهادتم نيز همين طور باش!
خدايا، ببين كه نداي هل من ناصر نايب مهدي را لبيك گفته و در اين برهه از زمان، تا آنجا كه در قدرتم بود به يارياش شتافتم. تنها از تو ميخواهم كه بار سنگين گناهم را بكاهي و هنگام مرگ از من خشنود باشي!
هان اي زندگان، آگاه باشيد كه قافلهي مرگ در حركت است و شما به آن ملحق خواهيد شد!
بيدار باشيد تا جسورانه مرگ را انتخاب كنيد قبل از آنكه به چنگال مخوفش گرفتار آييد!
آرزو داشتم در اين دنيا امام زمان را ملاقات كنم، اما نشد. اميدوارم، هنگامي كه آخرين قطرههاي خونم ريخته ميشود ملاقاتش كنم!