ویرایش‌ها

درود و سلام بی پایان بر مادر عزیز و بزرگوارم. مادرجان! این نکته را خوب می دانم که موفق نشدم وظیفه فرزندیم را در حق تو انجام دهم ولی اکنون که وقت رفتن است از شما پوزش می طلبم. از تو ای مادر عزیزم می خواهم مرا ببخشید که موجب ناراحتی و نگرانی برای شما شده ام و از خدای بزرگ و متعال برايم طلب مغفرت نما شاید خداوند بپذیرد و در برابر انبیاء و شهدا شرمنده نباشم.

مادرجان! از رفتن من گریه نکن ولی اگر در مجلسی گریه ات موجب سازندگی خود و دیگران است چنین کن و اگر خنده لازمه زندگی است چنین نما، اگر صحبت و کلام لازم بود صحبت کن، اگر سکوت را جایز دیدی برای عزت و سربلندی انقلاب سکوت اختیار کن. بنابراین کلیه اعمال و کردار شما آگاه کننده و هوشیار باشد و با شناختی که از شما دارم می دانم که چنین خواهید کرد.