ویرایش‌ها

[[شهيد نادر شجاعی كراده]] در خانواده ای انقلابی و پر جمعيت در روستای كراده به دنيا آمد. وقتی چشم به جهان گشود غنچه ها برای چشم روشنی مادرش يکی يکی در باغ شکفتند، پرندگان سرود شادی سر دادند و آمدنش را جشن گرفتند. دوران کودکی اش با صداقت و مهربانی گذشت اما هيچ کس فراموش نکرد اخلاق نيکو و مظلومیتش را. بعد از پشت سر گذاشتن دوران راهنمايی ترک تحصيل کرد و به کار کشاورزی مشغول شد و بعد از مدتی به استخدام [[نيروی زمينی ارتش]] در آمد.

او از همان دوران کودکی ارتباطش را با خدا محکم کرد و رو به قبله به [[نماز]] خواندن در پيشگاه معبود حاضر شد. با [[روزه]] گرفتن گرسنگی و تشنگی روز قيامت را برای خود يادآور شد. بسيار مهربان، مودب، خوش اخلاق، آرام و ساده بود. هميشه دوست داشت مردم را از دست خود راضی نگه دارد. از کمک کردن به مردم لذت مي برد. هميشه خود را خدمتگزار مردم می دانست. به [[امام خمينی]] عشق می ورزيد و در اوايل فعاليت های زيادی برای پيروزی انقلاب انجام می داد. حضور گسترده اش در راهپيمايی ها و تظاهرات باعث شد يک بار مورد ضرب و شتم مزدوران [[رژيم شاهنشاهی]] قرار گرفت و دستگير شد.

با شروع [[جنگ تحميلی]] نادر که از تبار عاشقان کربلا بود ماندن برايش معنا نداشت. با توجه به اين که او خود ارتشی بود رفتن به جبهه را وظيفه شرعی و قانونی مي دانست. زن و فرزندانش را به خدا سپرد و راهي سرزمين عشق شد. مدت زمانی که در جبهه حضور داشت به خاطر شرايط جنگ خيلي کم به مرخصی مي آمد و خيلی زود بر مي گشت. از تمام تعلقات مادی گذشت و برای رسيدن به هدف نهايی اش که همان شهادت بود تمام تلاش خود را به کار گرفت. در آخرين ديدارش با خانواده گفته بود: " که شهيد می شود چون در خواب ديده بود که کبوتری شده و به آسمان پرواز کرده است ".