همسر مهربانم، ای شکیبا، یک انسان مؤمن، مسئول در برابر جامعه و متعهّد، رسالتی برای مردم است و مجاهد راه خدا باید زندگی فردیاش را بر دو اصل منفی استوار کند تا زندگی اجتماعی و اعتقادیاش بر اصل مثبت پایدار بماند. اول نداشته باشد تا برای حفظ محافظهکار نگردد. دوم نخواسته باشد تا برای کسب آن نلغزد و ضعف نشان ندهد و به عبارتی پارسایی و قناعت او پشتوانه استقلال و آزادگی و دلیری و پایداری اوست.<br />
آنچه که انسان را متعالی میکند و به تنهایی و رنج بزرگ و پرافتخار تنهایی میرساند، حسابرسی مداوم، بازگشت به خویش، خودآگاهی انسان و به عبارتی کسب یک آگاهی وجودی و درونی است و به میزانی که انسان اشتغال ذهنی و روانی پیدا میکند و یک رابطه ماورایی را برقرار میکند و مییابد. رابطههای روزمرهاش کج میگردد و تنها میشود و از مدارهای قدرت و جاذبههای کاذب و غیرتوحیدی بیرون میرود؛ آزاد و رها و شکیبا و پرتوان و مهیای پذیرش رنجها و هولها و هراسها و دردها و لذتهای بزرگ میگردد.<br />
*نامه دومدستنوشته شهید
به راستی که شهادت حد نهایی تکامل و اوج سعادت انسانی است استمرار خط سرخ شهادت به عنوان مشی اساسی سپاه با خون این برادران پر توانتر و خونینتر گردیده است. زیرا این برادران با پذیرش آگاهانه شهادت بر شکست مهر باطل زدند. ما بر حقیم و از مکتب و انقلاب و میهن خویش دفاع میکنیم و قطعاً پیروز خواهیم شد. اگر چه که ما کشته میشویم ولی با شهادت خویش پایداری و سازشناپذیری مکتب و انقلاب خود را در تاریخ ثبت خواهیم کرد. درود بر شهیدانی که راه شهادت خویش را پرالتهاب و با اشتیاق گشودند و آن را سربلند و سرخ به پایان رساندند و کربلای بستان و سوسنگرد را رنگین و سرخفام نمودند باید خویش را از قید تمامی آلودگیها و منیتها آزاد سازیم و در حقیقت به جبهههای اساسی جهاد که مبارزه و کوشش در جهت تصحیح وجودی و نزدیکی و انطباق بر معیارهای انسانساز اسلام است روی آوریم، و بدانیم که بالاترین جهادها، کوششهای بیریا و فداکاریهای بینام و نشان است و خدمتهای مخلصانه و مؤمنانه است. اگر اصلیترین موضوعی که محور عقل و نیت ماست خدا باشد جبهه و جنگ بهترین میدان عمل جهت شناختن درونمان است که تا چه اندازه شرک آمیز با مسائل برخورد میکنیم. و خود را ارزیابی می نماییم. برادرانم این جوهره قیام حسین (ع) است که انقلاب را تداوم و تکامل میبخشد و آنچه اصالت دارد همین محتوی و کیفیت است. در پایان خطاب من به برادر گرامیم جهانآراست که سخت تنها و خسته است ولی مصمم و مکلف و خاشاک در چشم و خار در گلو ساکت مانده است و از همه گرفتارتر میباشد. قبل از هر چیز امیدوارم که مرا ببخشد، شهیدان پاسداران ارزشهای الهی و معیارهای مکتبیاند. اگر در پی آنیم که رهرو راه با شکوه آنان باشیم باید خویش را از قید تمام آلودگیهای شرکآلود و خودخواهیها برهانیم.<br />
سید عبدالرضا موسوی 11/1359<br />
http://sobh.org/web/Pages/Shohada/Shahid.aspx?Id=271