شهید حقیری دنیایی از صداقت، اخلاق و ایمان بود. از تمام وابستگی ها و تعلقات دنیوی بریده بود و فقط به خدا عشق می ورزید. به نماز و دعا اهمیت خاصی می داد و علاقه ی شدیدی به ائمه اطهار (علیهم السلام) به خصوص امام حسین (علیه السلام) داشت. شهید بزرگوار هیچگاه از ناراحتی و سختی زندگی خود حرفی نمی زد و روحیه ای اجتماعی داشت. از مصاحبت و همنشینی با دوستان لذت می برد و در تنهایی به تلاوت قرآن می پرداخت. همسایگان را به نماز تشویق می کرد و با علاقه ی خاصی در نماز جمعه شرکت می کرد.
وی در زمان جنگ عراق علیه ایران، از طریق بسیج به جبهه رفت و به مدت 5 ماه در جبهه حضور داشت. سپس به خدمت سربازی شتافت و مدت 8 ماه در این لباس مقدس خدمت نمود.
سرانجام آن شهید گرانقدر در تاریخ 1365/11/18 در سومار بر اثر اصابت ترکش به سینه و پای راست به شهادت رسید.<ref>منبع سایت نویدشاهد</ref>
==پانویس==منبع:سایت نویدشاهد<references/>