شهید محسن حسن بیگی: تفاوت بین نسخهها
Atashbar97 (بحث | مشارکتها) (صفحهای جدید حاوی «محسن حسن بیگی فرزند : باقر متولد : 1331/12/04 در دامغان تحصیلات : زیر دیپلم تاهل :...» ایجاد کرد) |
|||
| سطر ۳۰: | سطر ۳۰: | ||
| − | وصیت نامه | + | ==وصیت نامه== |
بسم الله الرحمن الرحیم | بسم الله الرحمن الرحیم | ||
| − | + | « بسم قاصم الجبارین، بسم رب المستضعفین » | |
| − | + | خدمت پدر و مادر و برادر و خواهر گرامی سلام عرض می کنم. انشاءالله که هیچ گونه نگرانی از بابت من نداشته باشید و هیچ از برای من گریه و ناله نکنید. خدا را شکر کنید و به یاد خدا باشید . این راه که من رفتم راه خدا است و هر فرد مسلمان و باایمان می بایست که این راه را بپیماید . فقط، تنها سفارش من به شما این است که در همه حال به یاد خدا باشید و هیچ موقع از یاد خدا خارج نشوید. این وصیت نامه را بدهید به عباس تا اجرا کند. عباس جان، به ننه و بابا دلداری بده و ایشان را راهنمایی کن تا به یاد خدا باشند . عباس، 666 تومان از حاج احمد می خواهم و سه هزار تومان از رمضان طاهری و ده هزار تومان توی ساک دارم؛ خرج عزا کنید و چهلم من کنید و اگر چیزی ماند به مستضعفین بدهید. در ضمن، 100 تومان به رمضان امانی بدهید و پنجاه تومان به حسین ناظمی بدهید. سیصد تومان از محمد سلمری می خواهم؛ از او بگیرید . پس پول عزا و چهلم را بدهید و اضافۀ آن را به مستضعفین بدهید. عباس جان، دیگر بیشتر از این راجع به بابا و ننه به تو سفارش نمی کنم . در ضمن، یک دست لباس پیش رضا دارنده دارم . پول دوخت را به او بدهید و لباس را بگیرید. بیشتر از این مزاحم تو نمی شوم. دیگر عرضی ندارم. | |
محسن حسن بیگی | محسن حسن بیگی | ||
| − | + | ===[ وصیت نامه ای دیگر]=== | |
| − | + | بسم الله الرحمن الرحیم | |
| − | + | چند نکته وصیت به عنوان سفارش به پدر مادر خود دارم . اگر شهید هم شدم برای من ناراحت نباشند و در دل خود برای امام حسین(ع) گریه کنند . چون، دشمن به خاک و ناموس ما حمله کرده و ما باید به وظیفۀ خود عمل کنیم و از اسلام و وطن خود دفاع کنیم و به فرماندهی امام امت ، فرماندة کل قوا، به جنگ ادامه داده و تا پیروزی ادامه دهیم . امام امت را تنها نگذاریم و پشتیبانی خود همیشه از امام اعلام داریم و گوش به حرف ایشان باشیم. | |
| − | مادرم، گریه برای من نکن، برای امام حسین(ع) گریه کن. | + | مادرم، گریه برای من نکن، برای امام حسین(ع) گریه کن.<ref> [http://%20http://www.%203000%20shahid.ir/martyr/bio/%20900 سايت ستاد کنگره بزرگداشت سه هزار شهيد استان سمنان] </ref> |
| + | |||
| − | + | ==پانویس== | |
| − | + | <references /> | |
نسخهٔ ۴ آبان ۱۳۹۷، ساعت ۱۰:۳۲
محسن حسن بیگی
فرزند : باقر
متولد : 1331/12/04 در دامغان
تحصیلات : زیر دیپلم
تاهل : مجرد
یگان : سپاه دامغان
مدت حضور : 13 ماه و 4 روز
مسئولیت : رزمنده
نوع عضویت : پاسدار
نوع شغل : نظامی
تاریخ شهادت : 1359/02/04
محل شهادت : سنندج
عملیات : پدافندی
محل دفن : دامغان گلزار شهدای فردوس رضا ( ع )
rId5
وصیت نامه
بسم الله الرحمن الرحیم « بسم قاصم الجبارین، بسم رب المستضعفین » خدمت پدر و مادر و برادر و خواهر گرامی سلام عرض می کنم. انشاءالله که هیچ گونه نگرانی از بابت من نداشته باشید و هیچ از برای من گریه و ناله نکنید. خدا را شکر کنید و به یاد خدا باشید . این راه که من رفتم راه خدا است و هر فرد مسلمان و باایمان می بایست که این راه را بپیماید . فقط، تنها سفارش من به شما این است که در همه حال به یاد خدا باشید و هیچ موقع از یاد خدا خارج نشوید. این وصیت نامه را بدهید به عباس تا اجرا کند. عباس جان، به ننه و بابا دلداری بده و ایشان را راهنمایی کن تا به یاد خدا باشند . عباس، 666 تومان از حاج احمد می خواهم و سه هزار تومان از رمضان طاهری و ده هزار تومان توی ساک دارم؛ خرج عزا کنید و چهلم من کنید و اگر چیزی ماند به مستضعفین بدهید. در ضمن، 100 تومان به رمضان امانی بدهید و پنجاه تومان به حسین ناظمی بدهید. سیصد تومان از محمد سلمری می خواهم؛ از او بگیرید . پس پول عزا و چهلم را بدهید و اضافۀ آن را به مستضعفین بدهید. عباس جان، دیگر بیشتر از این راجع به بابا و ننه به تو سفارش نمی کنم . در ضمن، یک دست لباس پیش رضا دارنده دارم . پول دوخت را به او بدهید و لباس را بگیرید. بیشتر از این مزاحم تو نمی شوم. دیگر عرضی ندارم.
محسن حسن بیگی
[ وصیت نامه ای دیگر]
بسم الله الرحمن الرحیم چند نکته وصیت به عنوان سفارش به پدر مادر خود دارم . اگر شهید هم شدم برای من ناراحت نباشند و در دل خود برای امام حسین(ع) گریه کنند . چون، دشمن به خاک و ناموس ما حمله کرده و ما باید به وظیفۀ خود عمل کنیم و از اسلام و وطن خود دفاع کنیم و به فرماندهی امام امت ، فرماندة کل قوا، به جنگ ادامه داده و تا پیروزی ادامه دهیم . امام امت را تنها نگذاریم و پشتیبانی خود همیشه از امام اعلام داریم و گوش به حرف ایشان باشیم.
مادرم، گریه برای من نکن، برای امام حسین(ع) گریه کن.[۱]
