ویرایش‌ها

شهيد محمد براتي، در سال 1362 به کردستان رفت و 6 ماه در آنجا ماند، آن قدر شوق جبهه را داشت که کارش مکانیکی بود اما کار نکرد و به جبهه رفت. پدرم به او می‌گفت: 3 ماه تو برو، 3 ماه هم من می‌روم، ولی در جواب پدرم می‌گفت: پدرجان، تا من هستم تو نباید به جبهه بروی شما سهم خودت را رفتی. در خانه اگر ما دعوایش می‌کردیم با خنده جواب ما را می‌داد و هیچ وقت، در بين خانواده نارحت نبود، همیشه می‌خندید. رفتار و اخلاق و كردار محمد، قرآنی بود و می‌گفت: شما مادر و خواهرانم، باید زينب وار رفتار کنید.

الله اکبر خمینی رهبر مورخه 1360/06/29

بودم من امانتی به دست تو امانت را نگه داشتی تا دم آخر

بسمه تعالی

پدر عزیز این مصیبت ها و سختی ها زودگذر و تمام شدنی است ولی به پاداش این جان‌فشانی ها و فداکاری ها، به نعمت ابدی و بی‌پایان خداوندی خواهی رسید. هیچ گاه زبان به شکایت نگشای و حلال کن. مادرم، حقت را بر من حلال کن، به خدا، رضایت خدا به رضایت توست و خیلی مقامت بالاست، می‌خواهم هنگام نماز مرا دعا کنی، دعا بر پیروزی های رزمندگان اسلام، دعا به جان امام امت.