ویرایش‌ها

شهيد حسنعلي فيض آبادي فرزند سوم خانواده بود و از ابتداي دوران كودكي خود واقعاً مظلوم و در خدمت پدر و مادر خود و از احکام اسلام دقيقاً اطاعت مي نمود، در زندگي قناعت را پيشه کرده و اهل اسراف نبود؛ از اوايل انقلاب در خدمت انقلاب بود و در روستاي محل زندگي خود فعاليت داشت.

قبل از اين که به خدمت مقدس سربازي فرا خوانده شود پيش قدم شد و خود را معرفي كرد. بعد از دوره آموزشي اوليه به منطقه جنگي سومار اعزام شد و در همان ماه هاي اول مجروح گرديد و بدن او پر از تركش هاي خمپاره بود. حدوداً يک ماه در همان منطقه نظامي به بيمارستان اعزام شد که خانواده ی او هيچ اطلاعي نداشتند.بعد از مرخص شدن از بيمارستان به مرخصي آمد و مقداري ناراحتي داشت و باز هم چيزي نمي گفت، با اصرار زياد موضوع را به خانواده می گوید و آنها هم از رفتن او به منطقه ممانعت می کنند او قبول نکرده و قبل از اتمام مرخصي به منطقه بازگشت. او مي گفت: من با ديگران فرقي ندارم و بايد در منطقه باشم، من در جبهه نباشم ديگري هم اين طور بگويد پس چه کسي از ميهن و اسلام عزيز دفاع کند.