ویرایش‌ها

شهید مهدی ابویی مهریزی

فرزند اکبر و حوریه حسین زاده در بیست و سومین روز از تابستان سال 1348 متولد شد.  مهدی چون فرزند اول خانواده بود، جایگاه ویژه ای داشت. او کم کم بزرگ شد و با گذشت زمان شاهد تولد چهار برادرش بود. او دوران کودکی را در محله خیابان ابوذر تهران گذراند. زمانی که وقت مدرسه رفتن رسید، در نزدیکی خانه شان به مدرسه ابتدایی رفت و درس خواندن را شروع کرد. او شاگردی مودب و درس خوان بود و بدین سبب دوران ابتدایی را با رضایت معلمان و همراه با موفقیت تحصیلی پشت سر نهاد.

مهدی در میانه تحصیلات ابتدایی، تظاهرات و مخالفت های مردم با رژیم شاهنشاهی را تجربه کرد و در کنار خانواده و مردم شاهد پیروزی انقلاب اسلامی و جشن و شادمانی مردم در روز 22 بهمن ماه 1357 بود.

انتقال پیکر « شهید مهدی ابوی مهریزی» به خانواده اش، چند روزی به درازا کشید. روز پنجم بهمن ماه سال 1365 پیکر پاک او بر دست های مردم و جوانان مسجد نظام مافی و همرزمان و بستگانش به سوی بهشت زهرا تشییع شد و در قطعه 29 ، ردیف 14، در کنار شهدای عملیات کربلای پنج آرام گرفت.

شهید « مهدی ابویی مهریزی» در اولین اعزام خود، راهش را به سوی حق گشود و با کاروان شهدای سنگر ساز بی سنگر جهاد سازندگی در مقام قرب الهی جای گرفت و نام خویش را با نام جوانان شهید انقلاب اسلامی در تاریخ دفاع مقدس ملت ایران برای همیشه ماندگار ساخت.