[[شهید غلامرضا غلام رضا برجوئیان ]] در سال 1335 متولد گردید. او از کودکی دارای استعداد قوی و خدادادی بود، بنابراین تحصیلات خود را تا دیپلم با موفقیت و کسب نمرات عالی طی کرد، سپس موفق شد با رتبه عالی دوره لیسانس و فوق لیسانس را هم پشت سرگذارد.
او به هنگام قیام ملت سرافراز [[ایران ]] بر علیه [[رژیم طاغوت، طاغوت]] ، در کنار دیگر امت حزب الله قرار گرفت و در راهپیمایی ها شرکتی فعال داشت. غلامرضا در دوران دانشجویی خود در دانشگاه اصفهان، یکی از مبارزان در جنبش دانشجویی بود و در تشکیل انجمن اسلامی و برپایی راهپیمایی و پخش و نشر کتب مذهبی نقش داشت . او همچنین یکی از فعالان در برپایی تظاهرات 16 آذر در دانشگاه [[اصفهان ]] بود و این امر موجب شناسایی وی و سپس دستگیری او در [[مسجد ]] دانشگاه توسط [[ساواک ]] شاه، به خاطر همراه داشتن کتاب حضرت امام شد. و به مدت 4 الی 5 ماه به زندان افتاد.
وی پس از فارغ التحصیل شدن از دانشگاه اصفهان، بلافاصله با رتبه اول در رشته ریاضی کارشناسی ارشد دانشگاه [[شیراز ]] پذیرفته شد، اما دست از مبارزه و فعالیت دانشجویی خود برنداشت و در دانشگاه شیراز هم از دانشجویان مبارز و فعال در خط امام بود.
او در راه انقلاب و اسلام با اخلاق و منش اسلامی که داشت ، سعی می کرد افراد را مجذوب خود و نیروهای خط امام کند. شهید برجوئیان پس از دریافت فوق لیسانس که در کوتاهترین زمان و با معدل عالی اخذ کرد، تصمیم گرفت برای نگهبانی از نظام و انقلاب به [[خدمت سربازی ]] برود برای همین به [[ارتش ]] پیوست و با طی کردن دوره آموزش نظامی به جبهه اعزام شد. او در دوران [[سربازی ]] برای شرکت در جنگ لحظه شماری می کرد و با اصرار توانسته بود خود را به خط مقدم جبهه برساند. او به راستی که عاشق امام و انقلاب بود و پیوسته دیگران را به پیوستن به خط انقلاب و به جای آوردن فرایض مذهبی، به ویژه [[نماز شب ]] سفارش می کرد و در خانواده الگویی خوب برای همگان بود.
وی در آخرین سفرش به [[اصفهان ]] که بیشتر از هر زمان دیگر شوق شهادت را در خود می دید وصیت نامه خود را نوشت و به خواهرش داد و دو روز قبل از شهادتش نیز با تماسی که با خانواده گرفت، خبر شهادتش را در روز موعود داد و همگان را به صبر دعوت کرد.
سلام بر همه مجاهدان اسلام، اکنون که فیض شهادت در راه خدا نصیبم شده، سخنی با برادران و خوهران دینی خود دارم و آن این است که تا آنجا که در توان دارید از اسلام و قرآن کریم و امام خود حمایت کنید و از هیچ چیز خود در راه خدا و اسلام ابا نکنید.
پدر دلسوزم و مادر و خواهران مهربانم و برادر عزیزم که میوه دلم بودید، خدا یارتان باد و استقامت در راه خدا ارزانی تان. من مالی در این دنیا نداشتم و اگر کسی هم از من طلبکار است به پدرم رجوع کند طلبش را بگیرد. راضی نیستم کسانی که در زندگی [[نماز ]] نمی خوانند جنازه مرا تشییع کنند.
خدا یار همه شما باد، دیدار به قیامت.