ویرایش‌ها

باشيد. اميدوارم شهید رسول افشاری فرزند اکبر در تاریخ 1343/08/20 در روستای فیله ورین از توابع شهرستان ابهر دیده به جهان گشود ایام کودکی را در روستا سپری نمود و همچنین در آن روستا مقطع ابتدایی را به پایان رساند در سال 1358 به خرمدره نقل مکان می‌نمایند و شهید تا کلاس سوم راهنمایی در خرمدره می‌خواند و بعدها به استخدام ارتش جمهوری اسلامی ایران (ل 16 زرهی قزوین) 2 زنجان درمی‌آید و بعد از رسيدن اين نامه طی آموزش و مراحل استخدامی رسماً کادر ارتش شده و با درجه گروهبان دومی شروع به خدمت می‌نماید حدوداً چهار سال در جبهه‌های حق علیه باطل شرکت داشت. تا اینکه در حین انجام مأموریت در منطقه ابوقریب در تاریخ 1365/02/16 بر اثر اصابت ترکش خمپاره دشمن زبون به پشت و پهلو به درجه رفیع شهادت که همان آرزوی این بزرگوار بود رسید وپیکرش در گلزار شهدای خرمدره با حضور پرشور مردم غیور و شهیدپرور به دستتان هيچ ناراحت نباشيدخاک سپرده شد .

 مادرجان و پدرجان! دوست مى داشتم كه با شما و در كنار شما بودم ولى وقت جهاد و دفاع از دين خداست و اين جهاد فى سبيل الله از همه بهتر است. پدرجان! اگر اين سعادت نصيبم شد، مانند حبيب ابن مظاهر امام را يارى ده و اگر نصيبم نشد تا آخرين نفس يارى خواهم كرد. 

 مادرم! اگر شهيد شدم، روز ختم را مصادف با خواستگاريم و روز هفتم را مصادف با عقدكنانم و روز چهلمم را مصادف رامصادف با عروسيم برگزار كن. مادرجان! سربلند باش كه مرا در اين راه پرافتخار داديد و نگاه داشتيد. 

مادرجان و پدر جان! چون عشق به مذهبم اسلام و امامت ==رده== {داشتم{ترتیب‌پیش‌فرض:رسول_افشاری}}، زندگى خود را نثار اسلام و امام امت، خمينى[[رده: شهدا]]كبير، و امت شهيدپرور انقلاب و اسلام مى كنم.[[رده: شهدای دوران دفاع مقدس]][[رده: شهدای ارتش جمهوری اسلامی ایران]]اى پدر مهربان! اگر من شهيد شدم، هيچ ناراحت نباش و گريه نكن. اماممان فرزند گراميش را داد و گريه نكرد،[[رده: شهدای ایران]][[رده: شهدای استان زنجان]]چون مى دانست، رضاى خدا شامل حال اوست. تو اى برادرم! تو هم بعد از من گريه نكن. مگر امام حسين (عليه السلام) در شهادت عباس گريه كرد؟ و در ضمن اگر شهادت نصيبم شد، مرا ببخش كه تنهايت مى گذارم. پدر جان! سرت را در جامعه بالا بگير و سينه ات را سپر كن و چهره ات را باز كن و شاد باش و با زبانت بگو كه امانتى داشته اى از طرف خدا و اينك آن امانت در راه خداست و اين امانت را به خدا مى دهم. پدرجان! مگر ابراهيم، خليل الله، از عزيزترين فرزند خود نگذشت؟ پس ديگر چه غمى؟ ديگر چه ملالى؟ ديگر چه گريه اى؟ تو اى برادر جان! معذرت مى خواهم از تو، شايد يك زمانى من تو را رنجانده باشم. با مادرم خوب رفتار كن. با خواهرانم خوب رفتار كن. تو اى پدر! تو هم وظيفه دارى، خواهرانم را به شوهر مسلمان و نماز خوان بدهى و از خوهرانم و مادرم واقعا شرمنده ام كه نتوانستم، خدمتى به آنها بكنم. خداحافظ منبع[[رده: سایت شهدای ارتششهرستان ابهر]]