ویرایشها
شهید اسماعیل کریلی یکی از رهروان مکتب حسین (علیه السلام) در اسفند ماه 1332 دیده به جهان گشود. در دوران تحصیل شاگرد خوبی بود، بعد از اخذ دیپلم ازدواج کرد و برای تأمین خانواده خود به ارتش ملحق شد. در سال 1360 به جبهه [[اهواز]] در زیر [[پل نادری]] ، خدمه [[تانک های چیفتن]] بود و تقریباً 8 ماه در جبهه حضور داشت و همیشه از کوچکی [[نماز]] و [[روزه]] اش را انجام می داد و همیشه می گفت: به زندگی این دنیا دل نباید بست، زندگی واقعی ما در آن دنیاست. وقتی جنگ شروع شد او همیشه می گفت: دوست دارم شهید بشوم و همیشه به مردم فقیر کمک میکرد.
ثمره ازدواج او 3 فرزند بود و علاقه عجیبی به فرزندانش داشت و با بچه ها بازی می کرد و با آنها بسیار مهربان بود. همیشه به من می گفت: بعد از من تو باید سرپرستی بچه ها را بر عهده بگیری. شاید یک روز بیاید که من در میان شما نباشم و این رسالت را من در او می دیدم. بعد از 8 ماه در جبهه روزی یکی از دوستانش به نام حمید رضا معینی شهید می شود که او داوطلب می شود که برای تشییع جنازه دوست و همسنگرش شرکت کند و بعد از هفت او مجدداً با قطار به جبهه برمی گردد و در راه روز دوم تیرماه 1360 یک [[بمب]] در سالن راه آهن [[قم ]] در لحظه پیاده و سوار شدن مسافرین منفجر می گردد و در این حادثه در سن 27 سالگی به شهادت می رسد.
روحش شاد و یادش گرامی باد
