ویرایش‌ها

خط سرخ شهادت امتداد خط خاندان اهل بیت (علیهم السلام) است که مردم و جوانان ايران اين خط را خوب شناختند و به آن ارزش قائل شدند. انقلاب شکوهمند اسلامي ايران نيز با سلاح خون و شهادت پيروز شد که تداوم بخش حماسه تشيیع سرخ است. اين شهداء هستند که اين خون ها را دادند و با آغوشي باز شهادت را پذيرا شدند تا مانند شمع بسوزند و به ديگران روشنایي ببخشند، شهداء شمع محفل بشريتند. اگر فروزندگي و پرتو افشاني شهداء در طول تاريخ نبود اجتماع بشري راه به جایي نمي برد. شهيد با فداکاري و از خود گذشتگي و با سوختن و خاکستر شدن محفل بشريت را روشن مي کند تا ديگران در روشنایي او به راه خود ادامه دهند.

شهيد تقي حسيني شهيدي که با نثار خون خود درخت اسلام را آبياري نمود و به رگ هاي اجتماع خون تازه تزريق نمود. او به سال 1340 در يکي از روستاهاي شهرستان تفرش ديده به جهان گشود. دوران طفوليت را در روستا گذراند تا به تهران آمد. در تهران در سن هشت سالگي در مغازه ی خياطي مشغول کار شد و سه ـ چهار سالي را به اين منوال گذراند.

از چگونگی شهادت او خبر مطمئني داده نشد. با مراجعه به لويزان شهادت او را تأیيد نمودند و يکي از خبرهايي که بيشتر مورد تائيد بود اين بود که شهيد حسینی در يکي از حملات سوار ماشين مهمات بوده و اين ماشين مورد اصابت گلوله دشمن قرار مي گيرد و هيچ آثاري از او باقی نمي ماند. آري او به آن چيزي رسيد که بارها از آن سخن به زبان مي آورد و تعريف مي نمود. او که شعار، تا خون در رگ ماست خميني رهبر ماست و استقلال، آزادي، جمهوري اسلامي، در گوشت و پوستش ريشه دوانده بود، اين بار براي استقلال ميهن اسلامي و دفاع از حريم اسلام در تاريخ 1360/07/23 در نزديکي دزفول شربت شهادت را نوشيد و به لقاء الله پيوست.

بسم الله الرحمن الرحیم

قال علی بن الحسین: الهی و عمرنی مادام عمری بذلة فی طاعتک فاذا کان مرتها للشیطان فاقنفنی الیک؛