در سال 1363 [[یگانهای مهندسی رزمی سپاه ]] با مشارکت [[جهادسازندگی ]] و [[وزارت صنایع سنگین وقت، وقت]]، در طرحی ابتکاری برای وصل کردن ساحل شرقی [[هورالهویزه ]] به [[جزایر مجنون ]] در طول 75 روز، اقدام به احداث [[پل خیبر ]] به طول سیزده کیلومتر کردند که از سهراهی فتح آغاز و به جزایر مجنون میرسید. طراحی پل حاصل مطالعات و کار شبانهروزی [[شهید مهندس بهروز پورشریفی ]] و جهادگران جهادسازندگی و همکاری مؤثر وزارت سپاه و [[قرارگاه صراطالمستقیم ]] بود.
آنها با ساخت قوطیهایی توخالی به طول دو و نیم متر و عرض دو متر و ارتفاع چهل سانتیمتر و پر کردن آنها با یونولیت و اتصال آنها به هم، جادهای شناور به طول سیزده کیلومتر و عرض چهارمتر احداث کردند که در [[عملیات خیبر ]] و حفظ جزایر مجنون نقش بسیاری داشت و خودروهای سبک میتوانستند با سرعت 20 کیلومتر در ساعت از روی این پل عبور کنند.
دشمن هم هرجا پل را منفجر میکرد، نیروهای جهاد قطعات را زیر آتش شدید دشمن جابهجا و دوباره آن را بازسازی میکردند. از آنجا که پس از احداث جاده سیدالشهدا (ع) دیگر نیازی به پل خیبر نبود، پل خیبر جمعآوری شد و قطعات آن در شمال هور و [[رود کارون ]] مورد استفاده قرار گرفت. استفاده از چنین پلی و با چنین طولی در تاریخ جنگها بیسابقه است.
کتاب اطلس جغرافیای حماسی، ص 180
==پل شناور خیبر==
پل شناور خیبر از اصلیترین طرحهای اجرا شده توسط مرحوم مهندس حاج بهروز پورشریفی است. منطقه عملیاتی «خیبر» در [[شرق «دجله» ]] و در داخل «هورالهویزه» واقع شده است. این منطقه از شمال به «العزیز» و از جنوب به «القرنه»، [[«طلاییه» ]] و نیز در یک محور به «زید» محدود میگردد.
حاج بهروز برای این سؤال جوابهای متعددی یافت که یکی از این جوابها در مورد آن در همین منطقه به اجرا درآمد. رسیدن به این پاسخها آسان نبود، ولی حاج بهروز هم کسی نبود که تا پاسخ سؤالش را نیافته آرام بنشیند. در اواخر تابستان سال 1362 و با دعوت فرمانده وقت نیروی زمینی ارتش جمهوری اسلامی ایران، تعدادی از برادران مهندسی جنگ جهاد سازندگی به منطقه عملیاتی جنوب اعزام و در [[قرارگاه لشکر 77 خراسان، خراسان]]، با فرماندهان نیروی زمینی جلسه ای تشکیل دادند. فرمانده نیروی زمینی پس از مقدمه چینی برای عبور از اروندرود، درخواست ساخت پلی را کرد که بتواند گذر 6 تن بار را از روی رودخانه ممکن نماید.
قرار شد که همه پیشنهادات موجود به کناری نهاده شوند و از این طرح بهره ببرند. طرح تلفیق فوم و فایبرگلاس که توانایی و استحکام پل را در مقابل حملات بی وقفه و بی امان دشمن بالا میبرد، مورد تأیید قرار گرفت و پلهای نمونه در یکی از کارگاه های متعلق به کمیته فنی دفتر مرکزی [[جهاد سازندگی ]] ساخته شد. این در حالی انجام شد که هنوز بسیاری از مسئولان با بی اعتمادی و نگرانی به اجرای کار مینگریستند.
قطعات ساخته شده برای گذراندن مرحله آزمایشی خود، به [[دریاچه آزادی ]] واقع در مجموعه ورزشی آزادی [[تهران ]] انتقال داده شد. برای نصب این قطعات در دریاچه آزادی، فرماندهی نیروی زمینی ارتش جمهوری اسلامی ایران و فرمانده نیروی زمینی و معاون صنایع خودکفایی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی با حضور در مجموعه آزادی، از نزدیک با نحوه طراحی، ساخت و کارایی پل آشنا شدند.
طراحی، اجرا و نصب این پل برای اولین بار در تاریخ جنگهای معاصر توسط تفکر مقتدر و الهی ایرانیان انجام شد و حماسه ای دیگر از سلسله حماسه های فرزندان [[خمینی کبیر(ره) ]] را رقم زد تا بار دیگر جهانیان شاهد قدرت نمایی و شکوه و عظمت ایران اسلامی باشند.