و در آخر سخنى با مادرم: اى مادر مهربانم! كه مرا در دامن پاكت پرورش دادى، خيلى آرزو داشتى تا من عروسى كنم؛ من در غياب تو در سنگر عشق عروسى كردم و عروسم گلوله اى است كه بر قلبم مى نشيند و لباس داماديم كفنى است كه بر تنم مى كنم و حنايم خونى است كه بر پيكرم جارى مى شود و حجله گاهم سنگرى است كه در آن به خون خود مى غلطم و در آخر از همه حلاليت مى طلبم.
محمد پور محمد
منبع:<ref>سایت شهدای ارتش</ref>[http://ajashohada.ir/Home/Martyrdetails/5637سایت شهدای ارتش]==پانویس==<references />