او با وجود سن کم در زمان انقلاب در تظاهرات علیه رژیم به اتفاق خانواده همیشه در صحنه بود. فردی خوش اخلاق، مهربان، با گذشت و فداكار بود. به والدین و بزرگترهای خانواده احترام می گذاشت. مردم دوست، با ایمان، با تقوا و اهل نماز جمعه بود. به تعمیر لوازم برقی مثل رادیو می پرداخت .
پس از پیروزی انقلاب هم كه كمی بزرگتر شد در مساجد فعالیت داشت و عضو بسیج مسجد سبحان شد. گاهی برای کمک به پدر به مغازه اش می رفت تا اینکه به سن سربازی رسید و اقدام به اعزام كرد. در سال 1364، 3 ماه دوره آموزشی را در شهر مشهد گذراند و سپس از طریق لشكر 77 خراسان به [[منطقه جنگی پل كرخه ]] اعزام شد. 2 سال از خدمتش گذشت و سرانجام در حالی كه یکی دو ماه از آن باقی بود در تاریخ 1367/04/21 و در [[عملیات مرصاد ]] در [[فكه ]] به علت نامعلومی مفقود شد و پیكرش پس از 8 سال به وطن برگردانده شد.