ویرایش‌ها

[[شهید]] [[ کریم نظری]]

تاریخ تولد : [[1343/03/02]]

تاریخ شهادت : [[1363/12/26]]

محل آرامگاه : شهرستان های استان [[تهران]] - [[اسلامشهر]] - [[امامزاده عقیل]]

[[شهید]] در حوالی شهرستان سراب در یك روستا به نام آناقیز در یك خانوادة مذهبی به دنیا آمد و در همان سنین كودكی پدرشان را از دست دادند. به دلیل اینكه بزرگترین فرزند خانواده بودند ضمن تحصیلات ابتدایی به كار كشاورزی در مزرعه مشغول شدند و بعد از اوج [[انقلاب اسلامی]] كه به سن جوانی رسیده بودند در همان اول [[جنگ]] به خدمت سربازی اعزام گشتند. ضمناً در همان زمان با یك خانوادة [[شهید]] وصلت كردند و با دختر این خانواده پیمان زناشویی بسته و زمانی كه به [[جبهه]] اعزام شدند تنها یك ماه از ازدواجشان می گذشت. ایشان هجده ماه فداكارانه در [[جبهه]] های [[جنگ]] مشغول خدمت بودند كه بعد از طی این مدت در [[عملیات بدر]] در منطقة [[منطقة جزیرة مجنون]] مفقود الاثر گشتند كه بعد از سیزده سال پیكر پاك ایشان توسط گروه تجسس پیدا شد و به آغوش گرم خانواده اش برگشت و در تاریخ [[1375/03/13]] در [[گلزار شهدای]] امامزاده عقیل [[امامزاده عقیلاسلامشهر]] اسلامشهر به خاك سپرده شد. فعالیت های مهم عبادی و معنوی: [[شهید]] [[كریم نظری]] از زمان نوجوانی به سبب اینكه در یك خانوادة مذهبی به دنیا آمده بود از همان اوایل به عبادت مشغول بوده و همیشه حضور در مساجد روستا و در جمع روستاییان پرشور و فعال بود. فعالیت های مهم سیاسی و اجتماعی: هر چند آن [[شهید]] بزرگوار در یك روستا زندگی می كرد ولی از همان اوایل اوج [[انقلاب]] در كنار بسیاری از مردم در پایگاه های [[بسیج]] و انجمن فعالیتی گسترده داشت. فعالیت های مهم علمی، فرهنگی و هنری: در موقعیتی كه [[شهید]] زندگی می كردند اماكن علمی و فرهنگی قبل از [[انقلاب]] موجود نبود و به بركت [[انقلاب]] كه مكان های فرهنگی وهنری دایر شد ایشان به درجة [[شهادت]] نائل شدند. ویژگی های بارز اخلاقی: [[شهید]] ویژگی اخلاقی منحصر به فردی داشتند و همیشه از نظر اخلاق و رفتار زبانزد عام بودند، به طوری كه ایشان در سنین كودكی پدر خود را از دست دادند و در دامن یك مادر فداكار و بزرگوار بزرگ شدند و چنان اخلاقی داشتند كه در دوران نوجوانی بیشتر مردم روستا از اخلاق های بارز ایشان پند و اندرز می آموختند. فرازهایی از وصیت نامه: هر چند بعد از مفقود شدنشان هیچ مدركی به دلیل سوختن وسایل شخصی ایشان به جای نمانده است، ولی اصولیترین و به یاد ماندنی ترین وصیت ایشان كه در گوشها نجوا می كند دعوتشان به تقوی و پرهیزكاری و جدی گرفتن عبادت است كه همیشه ما برادران كوچك خود را به عبادت در پیشگاه پروردگار یكتا فرا می خواند. در هر حال می خواست كه حامی [[اسلام]] ناب محمدی باشیم. خاطره ای از دوست: خاطره ای كه همیشه از این [[شهید]] در ذهن من تداعی می كند این است كه در سال 1362 یكی از دوستان كه برادر همسر و پسر دائی این [[شهید]] بزرگوار بود [[شهید]] شده بود كه به نوبت همة اقوام با آن [[شهید]] وداع و خداحافظی می كردند، ولی [[شهید]] [[كریم نظری]] به طوری با ایشان صحبت می كرد كه گویی با او پیمان می بستند.