شهید علی ابن الدین حمیدی: تفاوت بین نسخه‌ها

نسخهٔ کنونی تا ‏۱۵ مرداد ۱۳۹۸، ساعت ۲۱:۰۹

بسم رب الشهداء و الصدیقین نام: علی نام خانوادگی: ابن الدین حمیدی تاریخ تولد: 1/1/1343 محل تولد: قم نام پدر: محمد نام مادر: بتول شغل: نجار تاریخ شهادت: 31/2/1363 محل شهادت: مریوان محل دفن: قم

وصیت نامه

•نباید کسی در حال جنگ که جبهه احتیاج به نیرو دارد فقط سر در لاک خویش ببرد و نماز بخواند و بگوی که من مسلمانم، بلکه وظیفه شرعی او جهاد دفاعی است. •جبهه تنها محل جنگ نیست، بلکه دانشگاهی الهی است که هر کس در آن به حد کمال می رسد. •اخلاق اسلامی را در منزلتان رعایت کنید و به فرزندانتان محبت کنید. •فرزندانتان را طوری تربیت کنید که آینده ساز این مملکت باشند. •امام را دعا کنید. بسم ربّ الشهداء «ولا تحسبن الذین قتلوا فی سبیل الله امواتا بل احیاء عند ربهم یرزقون» با سلام به پیشگاه امام زمان عج و نائب برحقش امام خمینی و تمامی شهیدان راه حق و عدالت بالاخص شهدای گردان جندالله. شهادت می دهم که واحد بودن خدا و حق بود رسول خدا و 12 امام شیعه و قرآن و مکتب اسلام حق است. نباید کسی در حال جنگ که جبهه احتیاج به نیرو دارد فقط سر در لاک خویش ببرد و نماز بخواند و بگوید که من مسلمانم، بلکه وظیفه شرعی او جهاد دفاعی است، بالاخص اکنون که مرجع تقلیدش حکم واجب داده که به جبهه بروند. پس وظیفه ما هم اکنون این است که به جبهه بیاییم تا نوکر ابرقدرت بیگانه را از وطن عزیزمان بیرون کنیم. جبهه تنها محل جنگ نیست، بلکه دانشگاهی الهی است که هرکس در آن به حد کمال می رسد بعدا خدا شربت شهادت را نصیبش خواهد کرد. هنگامی که من به سربازی آمدم هیچ کس مرا مجبور نکرد و حتی به دلخواه خودم به گردان جندالله در مریوان آمدم و وصیت من به پدر و مادرم این است که برای من گریه نکنید. اگر می خواهید برای من گریه کنید برای حسین ع و علی اکبرهای ایران گریه کنید. شما نباید از شهادت من ناراحت بشوید، بلکه شما باید خوشحال باشید که فرزندتان از آزمایش خدا روسفید در آمده است. خدایا! خداوندا! نادان بودم که گناه کردم، دوست دارم در آن لحظه ای که در راه تو جان می دهم آنقدر زجر بکشم تا گناهانم پاک شود و روسفید بهر خداوند و دوستان روم. خدایا! آیا این قسمت را نصیب من خواهی کرد؟ پدر و مادر عزیزم! می دانم که در زنده بودنم نتوانستم شما را حتی یک بار خوشحال کرده باشم اما باشد تا این شهادت من در آخرت برای شما پدر و مادر عزیزم خوشحال کننده باشد ان شاءالله. و صحبتی که با برادرانم دارم این است، برادران عزیزم اخلاق اسلامی را در منزلتان رعایت کنید و به فرزندانتان محبت کنید. فرزندانتان را طوری تربیت کنید که آینده ساز این مملکت باشند. پدرجان! از شما می خواهم که به جماران بروی و به جای من دست پر افتخار اما را ببوسی و این پیام مرا هم به امام بگویی. ای امام عزیز! حال که من به آرزوی خودم رسیدم و خون ناقابل خودم را به پای درخت اسلام ریختم برای من دعا کن و از خدا بخواه تا مرا از شهدای واقعی این انقلاب قرار بدهد. در ضمن از تمامی دوستانم که به من محبت کرده اند بالاخص (جواد بلندیان) تشکر می کنم و هرکسی که از من طلبکار است به او بپردازید و به هرکسی که از من ناراضی است بگوئید تا مرا ببخشد. و دیگر آن که هرچه ابراز کار و چیزهای دیگر در خانه دارم همه را بفروشید و پول آنها را بدهید تا برایم نماز و روزه بگیرند. همگی شما را به خدای بزرگ می سپارم به امید پیروزی رزمندگان در جبهه های حق علیه باطل، امام را دعا کنید. خداحافظ

^[۱]

پانویس

1. ↑ کتاب آثار و اسناد ایثارگران | شهدای استان قم | ناشر: بنیاد شهید