ویرایش‌ها

rId2

تاج‌احمدی تبریزی، علی : بیستم آبان ۱۳۴۳ ، در شهر قزوین به دنیا آمد . پدرش جلیل و مادرش فاطمه نام داشت . تا سوم متوسطه درس خواند . به عنوان پاسدار در جبهه حضور یافت . بیست و سوم اردیبهشت ۱۳۶۲ ، در پاسگاه زید عراق بر اثر اصابت ترکش به ران و شکم، شهید شد . مزار او در گلزار شهدای زادگاهش واقع است .

شهید، على تاج‏احمدى ‎ تبریزی : من، از خداى خود و آقا امام زمان ( عج ) و رهبرم و از تمامى شهدا و شما امت همیشه در صحنه، شرمنده ‏ ام که حقم را نتوانستم در قبال خداى خود و شما ادا کنم و از خداوند متعال در جهان، طلب عفو دارم و از شما مى‏ خواهم، حق ‎ تان را بر من ببخشید . عزیزانم ! من، کوچک ‎ تر از آنم که به شما وصیت کنم؛ اما هر کس وظیفه ‏ اى دارد که باید به آن عمل کند . تکلیف شما امت، حضور همیشگى‏تان در صحنه است؛ صحنه ‎ ی مبارزه و پیکار، که شیاطین از این مى ‏ ترسند و این بر شما حجت است . برادران و خواهران ! این است پیام خون تمامى شهداى اسلام : ما رفتیم و به وظیفه ‎ ی خود عمل کردیم و با خون خود نهال اسلام را آبیارى کردیم و این شمایید که باید پاسدار دستاوردهاى این خون ‎ ها باشید و شمایید که باید با دشمنان اسلام تا آخرین قطره ‎ ی خون ‎ تان پیکار کنید . آرى، عزیزانم ! زندگى این است . آن ‎ چه در آن غوطه ‏ ورید، آن مرگ است؛ نه حیات ! اخطار مى ‏ کنم و فریاد مى‏ زنم؛ فریادى از اعماق وجودم به بلنداى تاریخ : « لا اله ‏ الا الله و الله ‏ اکبر » . اى مسلمین ! مراقب باشید که این دنیا شما را به خودش مشغول نکند . مراقب باشید که به این دنیا و آن ‎ چه در اختیار دارید، وابسته نشوید . وابستگى، مطلقاً برای خداست و به غیر او شرک است . خداوند به همه ‎ توفیق دهد که همیشه و همه جا وجودمان و همه ‎ ی سجودمان و همه ‎ ی اقوال ‎ مان و اعمال ‎ مان، خالصانه و براى او باشد و خداوند به همه ‎ ی ما ایمانی قوى بدهد؛ مثل این ‎ که خداوند همیشه در قلب ‎ ها حاضر است . داغ وصال آقا که بر دل ما ماند؛ ولی سلام ما را به نایبش برسانید . ما که دست ‎ مان به ضریح ابا عبدالله الحسین ( ع ) نرسید؛ سلام ما را هم به آن ضریح مطهر برسانید و سلام ما را به مسجد الاقصى برسانید .۱ (۱۱۵۹۶۰۹) به امید ندای اذان فتح بر بلنداى خانه کعبه على تاج ‏احمدى ۲۵/۱۲/۶۱