ویرایش‌ها

روزه ماه مبارک رمضان را از جان و دل پذیرا بود و همیشه به استقبال کار‌های خیر می‌رفت. شهید قربانی در سال ۱۳۵۴ش برای تأمین مخارج زندگی به کویت رفت و مدت سه سال در کویت کار ‌کرد و پس از آن، به وطن مراجعه نمود. در این مدت با مقدار پولی که به‌دست آورده بود توانست زمینی بخرد و در آن خانه‌ای بنا نماید و در این موقع بود که همسری انتخاب نمود. دیری نگذشت که از طرف پاسگاه ژاندارمری خشت به سربازی فراخوانده شد، شهید قربانی در زمانی که کسی نبود خانه‌اش را اداره و سرپرستی کند با وجود داشتن سه فرزند، با کمال میل به خدمت سربازی رفت و دوران آموزشی را تحت ژاندارمری کازرون سپری نمود. حدود هجده ماه خدمت کرده بود که از طرف گروهان ژاندارمری کنارتخته به جبهه کردستان اعزام گردید. مدت دو ماه در کردستان مشغول خدمت بود. سپس برای مرخصی و دیدار با خانواده‌اش به خشت آمد و پس از نُه روز از مادر، همسر و دوستانش خداحافظی کرد و به محل خدمت خود بازگشت.

==وصیتنامه==

گر شدم صاحب پسرى نامش بود اسفنديار، دختر است گفتم اگر باشد زليخا نام او

من خودم بودم يتيم، قدر يتيمان را بدانم، سخت است درد يتيمى زجر آن را من مى دانم.