ویرایش‌ها

 معرفی عملیات ارتفاعات دال نبی (ع)ام الحسنین  فهرستمعرفی عملیات * نتایج عملیّات

8عملیاتی برای انهدام دو لشکر دشمن 24/12/1360پس از عملیّات موفق «طریق‌القدس» دو طرح پیشنهاد می‌شود: ابتدا عملیّات در غرب دزفول و شوش و بعد عملیّات در غرب کارون و خرمشهر. پس از بحث و بررسی، سرانجام طرح اول به دلایل زیر به تصویب می‌رسد و دستور تدارک مقدمات عملیّات صادر می‌شود: 1- پس از درگیری و تثبیت موقعیت، تعداد زیادی از نیروهای خودی آزاد شده و در عملیّات بعدی به کار گرفته می‌شوند. 2- وجود دو لشکر 1 و 10مکانیزه عراق که در منطقه دست نخورده و بسیار کارآمد باقی مانده بود و خطر جدی برای رزمندگان اسلام محسوب می‌شد. زیرا این دو لشکر به خاطر داشتن تجهیزات سنگین و امکانات قوی با انجام هر تحرکی از طرف رزمندگان اسلام، فوراً می‌توانست خود را به منطقه درگیری رسانده و مزاحمت جدی فراهم آورد. تیپ یک لشکر 10 زرهی که در جنایات هویزه نقش اصلی و اساسی داشت، در منطقه مستقر بود و می‌بایست تاوان تمام جنایات مرتکب شده را پس بدهد. رزمندگان اسلام با اطلاع از این مسئله علاقه‌مند می‌شوند در مقابل این تیپ قرار بگیرند و آن را نابود کنند. 3-آرایش دشمن زمینه‌ی مساعدی برای انهدام بود. همه رسانه‌های غربی و حتی رسانه‌های گروهی داخل در مورد حمله‌ی قریب‌الوقوع ایران خبر می‌دهند. همچنین ماهواره‌های آمریکایی، صدام را از حمله‌ی گسترده ایران در غرب دزفول و شوش مطلع می‌کنند. صدام پس از ناکامی در گشودن جبهه فعالی چون بستان و تنگه چزابه که با مقاومت دلیرانه رزمندگان اسلام عقیم ماند، دستور آماده‌باش به تمامی نیروهایش صادر کرده و از آن‌ها می‌خواهد با انجام عملیّاتی گشتی، رزمی، شناسایی و گرفتن اسیر از ایرانی‌ها به چگونگی عملیّات پی ببرند. تعدادی از افراد زبدة بعثی انتخاب می‌شوند تا با نفوذ به خاکریزها و سنگرهای کمین نیروهای ایران، از نحوة عملیّات مطلع شوند؛ ولی این نیروها با وجود فراگرفتن آموزش‌های لازم در انجام مأموریت خود ناکام می‌مانند. سردمداران عراق با تمام تجهیزات و به‌کارگیری نیروهای تازه‌نفس، قوای خود را در منطقه شوش و دزفول متمرکز می‌کنند تا در مقابل حمله قریب‌الوقوع ایران مقاومت کنند. ایران نیز با هوشیاری و آگاهی از تحرکات دشمن، به تحرکات دیگری دست می‌زنند تا دشمن را اغفال نمایند. بدین منظور تصمیم به اجرای عملیّات محدود در منطقه‌ای خاص می‌کند، یعنی عملیّات «ام‌الحسنین» در جبهه حمیدیه ـ کرخه‌نور.  عملیّات ام‌الحسنین با رمز (یا زهرا (ع) بنت رسول‌الله اشفعی) برای اینکه دشمن نتواند جبهه‌های جدیدی را بگشاید و ایران را درگیر کند، نیروهای سپاه به منظور انهدام نیروهای دشمن در ساعت 5/13594 صبح در تاریخ 24/12/60 نیروهای عراق را در منطقه کرخه مورد تهاجم قرار می‌دهند.عملیاتی دشمن که تمامی تلاش خود را معطوف حمله بزرگ ایران نموده بود، تا بداند کجا و در چه تاریخی انجام خواهد شد، ناگهان خود را در محاصره رزمندگان ایرانی می‌بیند، رزمندگان اسلام به شیوه چریکی دست به هجوم می‌زنند و ضربات سختی به عراقی‌ها وارد می‌آورند. دشمن پس از فرار، اقدام به پاتک می‌کند که با حضور پیشمرگان مسلمان کردمقاومت رزمندگان دفع می‌شود. پس از آن با دستور فرماندهان بعث، که به آن‌ها گفته شده است باید تا شوش پیشروی نمایند، پاتک‌های دیگری علیه رزمندگان اسلام به اجرا درمی‌آورند. در این پاتک‌ها تعدادی تانک و نفربر و خودرو هدف قرار گرفته و به آتش کشیده می‌شود و رزمندگان اسلام با قاطعیت و قدرت به اهداف عملیّات می‌رسند و تلفات و خساراتی را بر دشمن وارد می‌آورند.  نتایج عملیّات 15 دستگاه تانک و نفربر. تعدادی سلاح سبک و سنگین. 10 دستگاه خودرو. 7 قبضه خمپاره‌انداز. تعداد کشته و زخمی دشمن: 700 نفر. تعداد اسرا: 150 نفر.

چهارم دی ماه سال 1359 رزمندگان اسلام، متشکل صدام به تصور حمله گسترده، مقدار زیادی از رزمندگان سپاه، بسیج و پیشمرگان مسلمان کرد عملیاتی نیروهایش را برای آزاد سازی ارتفاعات دال نبی آغاز می‌کنند. به این عملیات منطقة عملیّاتی اعزام می‌کند تا هشتم دی‌ماه 1359 طول کشید و رزمندگان اسلام جلوی حرکت احتمالی را سد کند. با تصرف این مناطق خود حرکت جدید تا حد زیادی ابتکار عمل از دست بعثیان خارج می‌شود. ماهواره‌های آمریکایی با فیلم‌برداری از منطقه، بار دیگر توجه صدام را در شرایط برتر نسبت به دشمن قرار جبهه‌های دزفول و شوش جلب می‌کنند و از تمرکز سنگین قوای ایران در این منطقه خبر می‌دهند. صدام که تا آن لحظه با وجود اقدامات فراوان نمی‌تواند ایران را از عملیّات منصرف کند، آخرین تیر ترکش را رها می‌سازد و دست به حمله می‌زند.

در عملیاتی که با همکاری سپاه و پیشمرگان مسلمان کرد در محور مریوان انجام شد، ارتفاعات دال نبی به تصرف نیروهای خودی درآمد. این ارتفاعات از لحاظ دید و تیر بر شهر خرمال حمله عراق تسلط دارد و با تصرف آن توسط نیروهای خودی، توپخانه‌ی ارتش جمهوری اسلامی موفق به اجرای آتش بر پادگان این شهر شد که انبار مهمات آن را منهدم کرد.

این فکر با روزنامه جمهوری اسلامی، 8/10/1359اقدامات تاکتیکی و تهاجمی دشمن زیاد دور از انتظار نبود؛ زیرا تا آن لحظات، زمان زیادی از ایران گرفته شده بود و اگر دشمن می‌توانست خود را به کرخه برساند، این رود، خود مانعی بسیار بزرگ برای حمله رزمندگان محسوب می‌شد. با تلاش فراوان عراقی‌ها موفق می‌شوند مقدار زیادی از توان رزمی ایران (نفرات و تجهیزات) را بگیرند. دشمن علی‌رغم داشتن امید، نمی‌تواند امتیازی کسب کند و مدعیان صلح، بر اثر قاطعیت ایران، از فکر گرفتن امتیاز برای سردار قادسیه، صرف‌نظر می‌کنند. با تمامی این اوضاع عملیّات فتح‌المبین که قرار بود در 22 بهمن آغاز شود، با عکس‌العمل دشمن به تأخیر می‌افتد، اما عراق نمی‌تواند از وقوع آن جلوگیری کند. (اذا جاء اجلهم لایستأخرون ساعه و لایستقدمون). این در حالی است که با اعزام داوطلبان بسیجی، غوغایی در جبهه‌ها حکم فرما می‌شود و از هر گوشه زمزمه حمله به گوش می‌رسد.

خبرگزاری پارس، 8منبع: کارنامه توصیفی عملیات هشت سال دفاع مقدس/10/1359گزارش علی سمیعی، نشر نمایندگی ولی فقیه در نیروی زمینی سپاه مریوان 6پاسداران انقلاب اسلامی/10تهران/13591376

http://www.asr-entezar.ir/archives/1615316851