ویرایش‌ها

شهیداحمد کاووسی نودر

۹۲ بایت اضافه‌شده، ‏۲۷ شهریور ۱۳۹۸، ساعت ۱۱:۰۶
Salehi98 صفحهٔ [[شهید احمد کاووسی نودر]] را به [[شهیداحمد کاووسی نودر]] منتقل کرد
*احمد کاوسی نودر
ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف
*تولد
[ویرایش]
احمد کاووسی نودر، پنجمین فرزند غلامحسین، یکم دی ماه سال [[۱۳۳۷ ]] در روستای نودر، از توابع شهرستان [[بیرجند ]] به دنیا آمد.
در ۷ سالگی به مدرسه رفت. او دوره ابتدایی را در دبستان گل، تحصیل کرد. بعد از آن برای کمک به خانواده به کار قالی بافی پرداخت. او مدتی بعد به بیرجند آمد و به کار جوشکاری روی آورد.
پدرش در مورد روابط او با دوستانش می گوید: با دوستان و همکلاسی هایش روابط خوب و دلسوزانه ای داشت. از سخنان ناروا و حرفهای بی حساب و غیر منطقی ناراحت می شد. او در این مواقع سکوت می کرد و صبر داشت. احمد در کار کشاورزی هم به خانواده اش کمک می کرد.
*مبارزات انقلاب
[ویرایش]
*ازدواج
[ویرایش]
در خرداد ماه سال۱۳۶۰ همزمان با تولد [[امام حسین]](ع) ازدواج کرد. مراسم ازدواج احمد ساده و بدون تشریفات بود.همسرش می گوید: ما را به بزرگ داشتن [[نماز ]] و انس با [[قرآن ]] سفارش می کرد و از من می‌خواست در مواجهه با مشکلات و دوری از یکدیگر اظهار نارضایتی و گریه نکنم و فرزندانم را خوب تربیت کنم. از نماز های اول وقت، [[نماز جمعه، جمعه]]، دعای توسل، کمیل و دعای سحرهای ماه مبارک [[رمضان ]] غافل نمی شد. اوشهادت را مزد عمل به وظیفه و مسئولیت خود می دانست.
پدرش می گوید: برترین و دوست داشتنی ترین خصوصیت ایشان مهربانی و خوش برخوردی با دیگران بود. اوقات فراغت خود را به مطالعه اختصاص می داد.
*حضور در جبهه
[ویرایش]
مدتی که از پیروزی انقلاب گذشت، وارد [[سپاه ]] شد. از ابتدای [[جنگ ]] در جبهه ها در جبهه حاضرشد. چند روزی هم که از جبهه برای مرخصی و استراحت به بیرجند می آمد، ماموریتهای بسیاری برای خدمت به مردم و انقلاب انجام می داد.محمد حسن، برادر احمد می گوید: او در امر آموزش نظامی فعال بود. برای آموزش نیروهای سپاه و [[بسیج ]] به [[نیشابور ]] و [[اهواز ]] می رفت. عشق به انقلاب و امام، ایشان را برای دفاع از اسلام و حکومت اسلامی بر انگیخت و روانه سپاه پاسداران انقلاب اسلامی و سپس جنگ و [[جبهه ]] کرد.
*حفاظت از بیرجند
[ویرایش]
*عاشق مردم ونظام بود
[ویرایش]
همرزمش، محمد حسن شیانی بزرگترین صفت ایشان را، فروتنی و تواضع می داند. محمد رضا آخوندی همرزم دیگر احمد می گوید: حقیقتا ایشان از صالح ترین افراد و برای دیگران مشوق خوبی بود. در مراسم مذهبی، با شور و نشاط شرکت و از فکرش به درستی استفاده می کرد و بر مشکلات پیروز می شد. از سیاست امام و سیاست جمهوری اسلامی ایران عدول نمی کرد.
از گروه گرایی و خط و خط بازی به دور بود. عشق به امام و کشورش، او را به مسئولیت دفاع و جهاد برای خدا برانگیخت. به گروهک های ضد مردم وضد انقلاب روی خوش نشان نمی داد.
علاقه ی زیادی به شرکت در ماموریتهای سخت و بحرانی در [[سیستان و بلوچستان ]] با قاچاقچیان و در [[کردستان ]] با گروهکهای ضد انقلاب داشت.
محمد حسن شیبانی می گوید: در یک ماموریت بحرانی که به سقز رفته بودیم، چهل شبانه روز کامل در محاصره ضد انقلاب بودیم. همه ما صبر و حوصله خود را از دست دادیم و خواستار اجرای عملیات علیه محاصره شدیم و می گفتیم: این چه وضع است چرا اجازه داده نمی شود تا به قلب دشمن حمله کنیم؟! اما ایشان بسیار صبور و خوش رو بود و اصلا بی صبری نشان نمی داد. بچه ها را به پاکی و تقوا و حفظ حریم و حقوق دیگران بسیار سفارش می کرد و در امر به معروف و نهی از منکر کوشا بود.
*شهادت
[ویرایش]
احمد در خرداد ماه سال ۱۳۶۵ طی یک ماموریت ۹ ماهه، بار دیگر به جبهه رفت. هنوز ۸ ماه از ماموریتش نگذشته بود که در ۱۰ بهمن سال [[۱۳۶۵ ]] در عملیات [[کربلای۵ ]] در منطقه [[شلمچه ]] بر اثر اصابت [[ترکش ]] خمپاره دشمن به شهادت رسید. او هنگام شهادت [[معاون فرمانده ]] واحد آموزش نطامی تیپ ۲۱امام ۲۱[[امام رضا]](ع)بود.
پیکر پاکش، در تاریخ ۱۶ بهمن ۱۳۶۵ همراه با ۱۱ شهید دیگر تشییع و در گلزار شهدای بیرجند به خاک سپرده شد. از او دو فرزند به نام های هادی و حمیده به یادگار ماند.
۱
ویرایش