==زندگینامه==شهید داوود نوراله راوري، بيستم دي 1349، در شهر [[راور ]] از توابع استان [[كرمان ]] به دنيا آمد. در حوزهعلميه درس خواند، به عنوان بسيجي در جبهه حضور يافت. پنجم ارديبهشت 1366، در [[بانه ]] براثر اصابت تركش به شهادت رسيد. مزار وي درگلزار شهداي زادگاهش واقع است.
==خاطرات:==
• داوود فرزند پنجم خانواده است، داود در كارها خيلي به من كمك مي كرد، اگر من مي خواستم كاري را انجام بدهم فرزندانم اجازه نمي دادند و مي گفتند ما خودمان انجام مي دهيم. بعد ازتولد داوود زندگي ما بهتر شد و انگار يك بركت خاصي بر زندگي ما سايه انداخته بود تا موقعي كه او به شهادت رسيد.
• زماني كه من به جبهه مي رفتم او هم مي گفت: من هم مي خواهم بيايم گريه مي كرد با كلي اصرار بالاخره موافقت كردم كه بيايد او در حالي كه ما جبهه بوديم مي آمد و به مادرش سر مي زد و به او كمك مي كرد.
• داوود از طريق [[بسيج ]] به [[سپاه ]] اعزام شد و از طريق حوزه علميه، با دو سه نفر از دوستان خود به جبهه رفت و تركش خورد و برگشت بعد از چند روز دوباره مي خواست برود اما ما اجازه نمي داديم تا اينكه لحظه رفتن او شد، روحيه اش جور ديگري شد و از مادرش خداحافظي كرد و از من هم روبوسي كرد اما من در چهره او شهادت را ديدم. ديدم كه اين بار رفتن او بار آخر است و همين طور هم شد ، او رفت و ديگر برنگشت.<ref>سایت نوید شاهد</ref>
راوی: پدر شهید
==پانویس== منبع:سایت نویدشاهد<references />