ویرایش‌ها

خواندن قرآن را قبل از دبستان آموخت. برادرش در این باره می گوید: پدر و مادرم ما را برای فراگیری قرآن به نزد ملای ده فرستادند و موفق شدیم در چند ماه ۱۹ سوره حفظ کنیم.

مدیریت از نظر او خدمت پیوسته و بدون آسایش بود. به عنوان یک مدیر و مسئول همیشه در جایی بود که درد و رنج و خطر آنجا باشد. بیشتر کسانی که وی را می شناختند، به مدیریت قوی و پویای وی اذعان دارند.

ماه رمضان ۱۳۴۷ بود. او پنج سال بیشتر نداشت، یکی از روز های ماه مبارک رمضان را روزه گرفت. خیلی خوشحال و ذوق زده به نظر می رسید. وقتی پدر از صحرا بر گشت. با شادمانی به سوی پدر رفت و گفت: پدر جان ! من امروز روزه گرفته ام.

از تعرض به اموال و ملک دیگران ناراحت می شد. یک روز معلم گفت: بچه ها ! کسانی که باغ دارند چند نهال خوب بیاورند تا در مدرسه بکاریم. من و انوشیروان با چند تا از همکلاسی هایمان برای تهیه نهال رفتیم.

بچه ای خونگرم و دوست داشتنی بود . در بخش سر حد شیروان اعتقاد دارند که اگر روز اول عید نوروز یک کودک مودب و آرام به منزل آن ها بیاید، آن خانواده سالی پر برکت و خوبی خواهند داشت.

در این لحظه که زیر سا یه ی درختی نشسته ام و قلم را بر روی کاغذ می دوانم می خواهم ثمره ی وجودم در بسیج و سپاه را بنویسم اما افسوس که قلم یارای نوشتن و کاغذ تاب و تحمل این کلمات را ندارد .

بر اساس وظیفه چند جمله ای به عنوان وصیت نامه از نوک قلمم روی کاغذ نقش می بندد.