کارکرد:
هیچ چاشنی ای توانایی پرتاب گلوله ی خود را ندارد. گلوله ی خمپاره نیز از این قاعده مستثنا نیست. گلوله ی خمپاره از نوع نیمه آماده است. چاشنی خمپاره مانند سایر گلوله ها در مرکز انتهای گلوله قرار دارد که پس از گذاشتن و رهایی گلوله در خمپاره انداز (از قسمت پره) ابتدا چاشنی ته فشنگی به سوزن برخورد میکند و آتش میگیرد و شعلههای آتش از سوراخ های روی پایه پره خارج شده و خرج های پرتاب ثانوی را آتش میزند و بدین سان گلوله تا هدف به پیش میرود. انفجار خرج ها باعث تولید گاز شده و این فشار باعث پرتاب گلوله تا مسافت مورد نظر میشود. گاه خرج های کمکی به دور خرج اصلی پیچیده میشوند. خرج اصلی توان اندکی برای پرتاب گلوله دارد، بنابراین معمولاً از خرج کمکی استفاده میشود. تعداد خرجهای کمکی بستگی به فاصله ی هدف از قبضه خمپاره انداز دارد. البته زاویه خمپاره انداز نقش مهمی در بُرد گلوله دارد.
==نگارخانه تصاویر==
<gallery>
Image:خمپاره1.jpg
منبعسایت ایران ارتش</gallery> <ref>[http://www.irartesh.ir/Forum/Post/2375سایت ایران ارتش]</ref>==پانویس==<references />