ویرایش‌ها

شه ی د {{جعبه اطلاعات افراد نظامی |نام فرد = احسان الله عل ی رضا علیرضا پور |تصویر = Ehsanallah-alirezapour.jpg|توضیح تصویر = |ملیت = [[پرونده:پرچم ایران.png|22px]] ایرانی|شهرت = |دین و مذهب = [[مسلمان]]، [[شیعه]]|تولد = [[زادروزهای 20 خرداد|1343/03/20]] |شهادت = [[الگو:شهدای 12 خرداد|1367/03/12]]|وفات = |مرگ = |محل دفن = |مفقود = |جانباز = |اسارت = |نیرو = |یگانهای خدمت = |طول خدمت = |درجه = |سمت‌ها = |جنگ‌‌ها = |نشان‌های لیاقت = |عملیات‌ = |فعالیت‌ها = |تحصیلات = |تخصص‌ها = |شغل = |خانواده = }}

 فرزند اسدالله در ب ی ستم بیستم خرداد ماه 1343 در روستا ی ی اسر ی ه، روستای یاسریه، از توابع شهرستان فسا د ی ده دیده به جهان گشود. او در خانواده ا ی مذهب ی ای مذهبی که پدرش کارگر ی کارگری ساده و مادرش خانه دار بود پرورش ی افت یافت و دوره ی دبستان را در زادگاهش به پا ی ان پایان رساند. وی در ا ی ن این دوره علاوه بر درس خواندن، به تشو ی ق تشویق خانواده در کلاس قرآن در رشته تجو ی د تجوید و قرائت ثبت نام کرد و توانست مدرک قرائت را ن ی ز نیز کسب نماید و در مراسم ها ی صبحگاه ی های صبحگاهی مدارس با صدا ی خوب ی صدای خوبی که داشت قرآن را تلاوت م ی می کرد. در زم ی نه زمینه ورزش، از برگز ی دگان برگزیدگان منطقه ا ی ای بود و به خصوص در رشته فوتبال هم ی شه همیشه در مسابقات برگز ی ده م ی برگزیده می شد. پس از پا ی ان پایان دوره ی ابتدا یی ابتدایی به علت شرا ی ط کار ی شرایط کاری پدرش به همراه خانواده به اصفهان عز ی مت عزیمت کردند و دوره ی راهنما یی راهنمایی را در فولاد شهر اصفهان به پا ی ان رسان ی دپایان رسانید. بعد از گذراندن دوره ی راهنما یی راهنمایی به استخدام ارتش جمهور ی اسلام ی جمهوری اسلامی درآمد و پس از گذشت مدتی، در بهار 1361 به سنت حسنه ازدواج عمل نمود که حاصل آن، دو فرزند دختر بود. او با پیوستن به ارتش، دوره ی آموزش ی آموزشی و مقدمات ی مقدماتی خود را در لشکر تهران سپر ی سپری کرد و سپس برا ی برای گذراندن دوره ی تخصص ی تخصصی به ش ی راز شیراز رفت تا در رشته ی زره ی ، زرهی، آموزش ها ی های لازم را بب ی ندببیند. بعد از ا ی ن این دوره تخصص ی ، تخصصی، به عضو ی ت عضویت لشکر 88 زره ی زرهی زاهدان درآمد و اکثر اوقات خویش را در جبهه سپر ی م ی سپری می کرد و فقط برا ی برای چند روز به مرخص ی م ی مرخصی می آمد و به خانواده اش سر م ی می زد. در دوازدهم خرداد ماه 1367 در منطقه سومار، با آغاز حمله ی ن ی روها ی عراق ی نیروهای عراقی در آن محور، به خواست خودش برا ی برای مقابله با دشمن از خط پدافند ی پدافندی جدا گردیده و به صف مزدوران عراق ی ی ورش عراقی یورش برد و بعد از درگ ی ر ی سخت ی درگیری سختی که انجام شد، در اثر بمباران هوا یی هوایی دشمن، از ناح ی ه ناحیه کتف مورد اصابت ترکش قرار گرفت و مجروح شد. 

==نامه هاآثار== *نامه به فرزند:خدمت نور چشم عز ی ز عزیز و ارجمندم، سم ی ه عل ی رضا سمیه علیرضا پور سلام عرض م ی می کنم. ضمن عرض سلام، سلامت ی سلامتی شما را از درگاه خداوند قادر و متعال خواهان و خواستارم. ام ی دوارم امیدوارم که حالتان خوب و سلامت باش ی دباشید. همچن ی ن همچنین در پناه ا ی زد ی کتا بتوان ی د ایزد یکتا بتوانید با لب ی لبی خندان، زندگ ی زندگی را به خوب ی خوبی و خوش ی سپر ی کن ی دخوشی سپری کنید. بار ی باری اگر از احوالات ا ی نجانب اینجانب پدرت احسان را خواسته باش ی د، باشید، به لطف خداوند بزرگ حالم خوب و سلامت هستم. غم ی غمی ندارم به جز دور ی دوری از ف ی ض فیض حضورتان که آن هم ام ی دوارم امیدوارم هرچه زودتر د ی دارها دیدارها تازه شود و چشمم به جمال ز ی با ی ت زیبایت روشن گردد، آم ی ن ی ا کر ی مآمین یا کریم. سم ی ه سمیه جان! دختر قشنگم! دلم خ ی ل ی خ ی ل ی برا ی ت خیلی خیلی برایت تنگ شده است. گاه ی گاهی در دل سنگر در عالم رؤ ی ا رؤیا فکر م ی می کنم رو ی س ی نه روی سینه ام خواب ی ده ا ی ی ا رو ی زانو ی م برا ی ت لالا یی م ی گو ی مخوابیده ای یا روی زانویم برایت لالایی می گویم. خلاصه چاره ا ی ای ندارم ا ی ای کاش م ی می توانستم همچون پروانه بال بگشا ی م بگشایم و خودم را به تو برسانم و تو را به آغوش بکشم و با دست ها ی م هایم تو را بفشارم و تو را از نزد ی ک نزدیک لمس کنم. آر ی آری دختر عز ی زم، عزیزم، چاره ا ی ن ی ست ای نیست و هر چه خدا بخواهد همان م ی می شود و خلاصه با ی د باید خود را به دست سرنوشت سپرد تا خدا چه خواهد. د ی گر عرض ی دیگر عرضی ندارم غ ی ر سلامت ی غیر سلامتی شما دختر عز ی زمعزیزمبه ام ی د د ی دار امید دیدار ـ خدانگهدار. ا ی ای نامه تو که م ی رو ی میروی به سو ی ش سویش ـ به جا ی جای بنده ببوس دست و رو ی شرویش.1<ref>[http://navideshahed.com/fa/news/417896/نگاهی-به-زندگی-شهید-احسان-الله-علیرضا-پور-عکس سایت نوید شاهد]</ref>   rId6