شهیدایرج زارعی سیاه بیدی: تفاوت بین نسخهها
Fazayemajazi (بحث | مشارکتها) (←خاطره و سیره ی اخلاقی شهید:) |
|||
| (یک نسخهٔ متوسط توسط کاربر دیگری نشان داده نشده) | |||
| سطر ۶: | سطر ۶: | ||
شهید ایرج زارعی در سال ۱۳۴۱ در [[روستای سیاه بید سفلی]] در حومه ی شهر [[کرمانشاه]] در خانواده ای مذهبی دیده به دنیا گشود ، در همان سنین کودکی همراه پدرو مادر به کار کشاورزی و کمک به خانواده می پرداخت دوران ابتدایی در روستا درس می خواند و برای ادامه تحصیل دوره ی راهنمایی به خاطر وی خانواده نیز به شهر کرمانشاه عزیمت نمودند . | شهید ایرج زارعی در سال ۱۳۴۱ در [[روستای سیاه بید سفلی]] در حومه ی شهر [[کرمانشاه]] در خانواده ای مذهبی دیده به دنیا گشود ، در همان سنین کودکی همراه پدرو مادر به کار کشاورزی و کمک به خانواده می پرداخت دوران ابتدایی در روستا درس می خواند و برای ادامه تحصیل دوره ی راهنمایی به خاطر وی خانواده نیز به شهر کرمانشاه عزیمت نمودند . | ||
شهید از همان دوران در بدو انقلاب همراه با سایر اقشار ملت و دانش آموزان به راهپیمایی و تظاهرات شرکت می نمود و همیشه خانواده را به نماز و کارهای دینی تشویق می نمود ، در اوایل جنگ تحمیلی ترک تحصیل نمود و به لشگر ۸۱ زرهی کرمانشاه ملحق شد و به درجه ی گروهبان دومی نائل آمد و در همان رمان همراه سایر همرزمانش داوطلبانه به منطقه عملیاتی اعزام شد و هر بار که مرخصی می آمد آرام و قرار نداشت تا اینکه در سال ۲۵/۷/۵۹ طی عملیاتی همراه ۵ نفر از همرزمانش درون تانک به درجه ی رفیع شهادت نائل آمد . یادش برای همیشه گرامی باد .ینامه : | شهید از همان دوران در بدو انقلاب همراه با سایر اقشار ملت و دانش آموزان به راهپیمایی و تظاهرات شرکت می نمود و همیشه خانواده را به نماز و کارهای دینی تشویق می نمود ، در اوایل جنگ تحمیلی ترک تحصیل نمود و به لشگر ۸۱ زرهی کرمانشاه ملحق شد و به درجه ی گروهبان دومی نائل آمد و در همان رمان همراه سایر همرزمانش داوطلبانه به منطقه عملیاتی اعزام شد و هر بار که مرخصی می آمد آرام و قرار نداشت تا اینکه در سال ۲۵/۷/۵۹ طی عملیاتی همراه ۵ نفر از همرزمانش درون تانک به درجه ی رفیع شهادت نائل آمد . یادش برای همیشه گرامی باد .ینامه : | ||
| − | + | *خاطره و سیره ی اخلاقی شهید | |
| − | شهید گرانقدر ، ایرج زارعی همواره با خانواده ی دیگر اقوام و دوستان با مهربانی و خلق و خوی خوش رفتار می نمود و می گفت : من خود می دانم که به زودی شهید می شوم ، برای من ناراحت نشوید و غصه نخورید زیرا که من راهم را انتخاب کرده ام و تا آخرین قطره ی خون خود در راه آب و خاک و انقلاب و امام عزیز با دشمنان اسلام می جنگم و همیشه می گفت : نمازتان را فراموش نکنید و برای من و همرزمانم دعا کنید . | + | شهید گرانقدر ، ایرج زارعی همواره با خانواده ی دیگر اقوام و دوستان با مهربانی و خلق و خوی خوش رفتار می نمود و می گفت : من خود می دانم که به زودی شهید می شوم ، برای من ناراحت نشوید و غصه نخورید زیرا که من راهم را انتخاب کرده ام و تا آخرین قطره ی خون خود در راه آب و خاک و انقلاب و امام عزیز با دشمنان اسلام می جنگم و همیشه می گفت : نمازتان را فراموش نکنید و برای من و همرزمانم دعا کنید .<ref>[http://www.shohadayekermanshah.ir سایت شهدای کرمانشاه]</ref> |
==پانویس== | ==پانویس== | ||
<references /> | <references /> | ||
نسخهٔ کنونی تا ۶ مهر ۱۳۹۸، ساعت ۱۳:۰۱
شهید ایرج زارعی سیاه بیدی درجه : گروهبان یکم رسته : زرهی نام پدر: روح الله تاریخ تولد : ۱۳۴۱ محل تولد :روستای سیاه بید – حومه کرمانشاه تاریخ شهادت : ۲۵/۷/۵۹ علت شهادت : منهدم شدن تانک نوع مأموریت : زرهی
زندگی نامه
شهید ایرج زارعی در سال ۱۳۴۱ در روستای سیاه بید سفلی در حومه ی شهر کرمانشاه در خانواده ای مذهبی دیده به دنیا گشود ، در همان سنین کودکی همراه پدرو مادر به کار کشاورزی و کمک به خانواده می پرداخت دوران ابتدایی در روستا درس می خواند و برای ادامه تحصیل دوره ی راهنمایی به خاطر وی خانواده نیز به شهر کرمانشاه عزیمت نمودند . شهید از همان دوران در بدو انقلاب همراه با سایر اقشار ملت و دانش آموزان به راهپیمایی و تظاهرات شرکت می نمود و همیشه خانواده را به نماز و کارهای دینی تشویق می نمود ، در اوایل جنگ تحمیلی ترک تحصیل نمود و به لشگر ۸۱ زرهی کرمانشاه ملحق شد و به درجه ی گروهبان دومی نائل آمد و در همان رمان همراه سایر همرزمانش داوطلبانه به منطقه عملیاتی اعزام شد و هر بار که مرخصی می آمد آرام و قرار نداشت تا اینکه در سال ۲۵/۷/۵۹ طی عملیاتی همراه ۵ نفر از همرزمانش درون تانک به درجه ی رفیع شهادت نائل آمد . یادش برای همیشه گرامی باد .ینامه :
- خاطره و سیره ی اخلاقی شهید
شهید گرانقدر ، ایرج زارعی همواره با خانواده ی دیگر اقوام و دوستان با مهربانی و خلق و خوی خوش رفتار می نمود و می گفت : من خود می دانم که به زودی شهید می شوم ، برای من ناراحت نشوید و غصه نخورید زیرا که من راهم را انتخاب کرده ام و تا آخرین قطره ی خون خود در راه آب و خاک و انقلاب و امام عزیز با دشمنان اسلام می جنگم و همیشه می گفت : نمازتان را فراموش نکنید و برای من و همرزمانم دعا کنید .[۱]
