روز هشتم خرداد ماه سال 1332 در خانواده اي متدين ای متدین و زحمتكش در روستاي روستای مباركه از [[منطقه پيشواپیشوا]] ي ی [[شهرستان ورامينورامین]]، هشتمين هشتمین فرزند اصغرآقا و صديقه صدیقه خانم به دنيا دنیا آمد. خانواده زنجاني زنجانی نام فرزند خود را حسين حسین گذاشتند و او را در دامان پر مهر و محبت خويش خویش پرورش دادند.خانواده زنجاني زنجانی از نظر اقتصادي اقتصادی خانواده اي ای متوسط بود و زندگي زندگی آنها مانند ساير سایر مردم با كار و زحمت مي می گذشت. حسين حسین با پشت سر گذاشتن دوران كودكي كودكی و از زماني زمانی كه مي می توانست روي پاي روی پای خود بايستد؛ بایستد؛ مانند برادران و خواهران ديگرش دیگرش در كارهاي كارهای خانه و خانواده كمك مي می كرد. حسين حسین كه او را در خانواده قنبر صدا مي می كردند؛ هفت ساله بود؛كه مادرش را از دست داد و غم بزرگ درگذشت مادر و جاي جای خالی او، درد جانكاهی را بر او وارد ساخت که تا پایان عمر با او همراه بود.آغاز تحصيلات ابتدايي حسين تحصیلات ابتدایی حسین در نظام آموزشي قديم آموزشی قدیم ، در روستاي روستای مبارکه آغاز شد و چون او دانش آموزی درس خوان بود، سالهای تحصیلی را با موفقیت پشت سر گذاشت. در حالی که همواره در کنار درس و تحصیل، با چوپانی و نگهداری گوسفندان، شیردوشی، کمک درباغداری نزد پدر و برای دیگران، می کوشید به زندگی و اقتصاد خانواده اش کمک کند.
حسین در سیزده سالگی به روستای حسن آباد قلعه بلند نقل مکان کرد و تحصیلات خود را در مقطع ششم ابتدایی در همان روستا پایان بخشید و پس از آن خواندن درس را ادامه نداد و برای گذراندن زندگی به کار و تلاش پرداخت.
حسین پس از فوت مادر، ارتباط نزدیکی با عمه مهربانش داشت که بخش زیادی از جای خالی مادر را برای او پر می کرد اما پانزده ساله بود که عمه مهربانش نیز از دنیا رفت و غم بزرگ دیگری بر قلب او نشست.