==زندگی نامه==
پرویز آقایی، در یکی از روزهای سال 1339 در روستای عزیزآباد دینور، یکی از بخش های استان [[باختران]] ، چشم به جهان گشود. پدر، خوش نشین بود (روستایی که آب و زمین نداشته باشد<ref>https://fa.wikipedia.org/wiki/خوش_نشین</ref>) که زندگی آنان با رنج و مشقت طاقت فرسایی می گذشت. در سن شش سالگی به مدرسه رفت. دوران ابتدایی را در همان روستای محل تولد، به اتمام رسانید. هنگامی که 12 ساله بود همراه با خانوادهاش به باختران عزیمت نمود و دوران سیکل را شبانه، در دبیرستان کزازی گذراند.
شهید آقایی، ضمن تحصیل شبانه، روزها در یک چلوکبابی کار می کرد و از این طریق به خانواده اش نيز کمک می نمود، بعد از اخذ سیکل، به دانش سرای مقدماتی رفت و شش ماه نیز در آنجا به تحصیل اشتغال داشت، ولی چون با روحیه او سازگار نبود ترک تحصیل کرد، بعد از ترک تحصیل به سربازی رفت و سه ماه دوره آموزشی را در تهران گذراند، پس از دوره آموزشی 6 یا 7 ماه در پادگان صالح آباد باختران خدمت کرد. زمان خدمت شهید آقایی در باختران، همزمان بود با اوج گیری انقلاب اسلامی ایران، او با وجود جو خفقان در جامعه، عموماً در ارتش، خصوصاً همگام با ملت و همدست با سایر ارتشیان مجاهد، به ندای حق طلبانه امام امت لبیک گفته و در پخش اعلامیه و نوارهای سخنرانی امام بسیار کوشا بود، او به وظایف دینی و اجتماعی خود پایبند بود و لذا به خواست فرماندهان طاغوتی اعتنا نمی کرد و دست به کارهایی می زد که مورد پسند رژیم نبود، دوران فشار و اختناق، و جو رعب و وحشت حاکم بر نظام ارتش شاهنشاهی، و ندای استقلال آزادی ـ جمهوری اسلامی از حلقوم آزادگانی چون این شهید طنین افکن بود.