شهیدحسن محمدی فیروزآبادی: تفاوت بین نسخهها
Ghanbari9706 (بحث | مشارکتها) |
Fazayemajazi (بحث | مشارکتها) (←وصیتنامه) |
||
| (یک نسخهٔ متوسط توسط کاربر دیگری نشان داده نشده) | |||
| سطر ۱۷: | سطر ۱۷: | ||
==وصیتنامه== | ==وصیتنامه== | ||
| + | به نام خداوند قادرِ متعال. درود بر پدر مهربانم که با سختی بسیار فرزندانش را پرورش داد و سلام به مادر عزیزم که ذره ذرهی جانش را فدای فرزندانش کرد و با فداکاری کوشید تا فرزندانش در آسایش هر چه بیشتر در پی ثواب باشند. سلام بر برادران دلسوزم که همیشه در سختیها یار و یاورم بودهاند. پدر و مادر عزیزم و برادران و دوستان شما را به خدای بزرگ قسم میدهم، اگر میخواهید روحم در آرامش باشد، برایم گریه نکنید. تنها وصیت من این است که در پی ثواب باشید و از گناه بپرهیزید که به جلالش قسم این دنیا هیچ ارزشی ندارد و محل گذر است. از همهی شما میخواهم مرا حلال کنید و اگر خطایی از من سرزده مرا ببخشید .<ref>[http://www.ajashohada.ir/home/martyrdetails/24537 سایت شهدای ارتش]</ref> | ||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
==پانویس== | ==پانویس== | ||
<references /> | <references /> | ||
نسخهٔ کنونی تا ۱۰ مهر ۱۳۹۸، ساعت ۱۵:۲۳
شهید حسن محمدی فیروزآبادی
تاریخ تولد : 1343/01/30
تاریخ شهادت : 1365/01/03
محل شهادت : نامشخص
محل آرامگاه : تهران - بهشت زهرا
rId4
زندگینامه
بسمه تعالی زندگینامه شهید شهید بزرگوار حسن محمدی فیروزآبادی در سال 1343 در شهر ری در میان خانوادهای مؤمن و مسلمان دیده به جهان گشود. ایشان پس از پشت سر گذاشتن سالهای ابتدایی زندگی با وجود مشکلات فراوان وارد مدرسه شد و تحصیل را آغاز کرد. با رسیدن به سنین جوانی در تاریخ 18/01/1363 لباس مقدس سربازی را بر تن نمود و آمادهی دفاع از کیان کشور و حکومت اسلام گردید. وی پس از سپری کردن آموزشهای لازم در پادگان 05 کرمان به جبهههای جنگ حق علیه باطل شتافت و سرانجام در تاریخ 29/12/1364 در حین مبارزه با دشمن کوردل به آرزوی دیرینه خویش رسید و به فیض عظیم شهادت نائل گشت. روحش شاد و راهش پر رهرو
وصیتنامه
به نام خداوند قادرِ متعال. درود بر پدر مهربانم که با سختی بسیار فرزندانش را پرورش داد و سلام به مادر عزیزم که ذره ذرهی جانش را فدای فرزندانش کرد و با فداکاری کوشید تا فرزندانش در آسایش هر چه بیشتر در پی ثواب باشند. سلام بر برادران دلسوزم که همیشه در سختیها یار و یاورم بودهاند. پدر و مادر عزیزم و برادران و دوستان شما را به خدای بزرگ قسم میدهم، اگر میخواهید روحم در آرامش باشد، برایم گریه نکنید. تنها وصیت من این است که در پی ثواب باشید و از گناه بپرهیزید که به جلالش قسم این دنیا هیچ ارزشی ندارد و محل گذر است. از همهی شما میخواهم مرا حلال کنید و اگر خطایی از من سرزده مرا ببخشید .[۱]
