ویرایش‌ها

==وصیتنامه==

به نام خداوند عزوجل، به نام خداوند درهم کوبنده ظلم ستمگران و درود بر پیامبر (صلی الله علیه و آله) خاتم الانبیاء و الاوصیا که مردم جهان را از لجن‌زارهای کفر، شرک، تاریکی و ظلمت رهانید و کاخ اشراف‌زاده‌ها را درهم شکست و سرمایه‌دارانی که از طریق برده‌داری و غارتگری سرمایه به دست آورده بودند نابود کرد و جامعه‌ای که به سوی انحطاط و سقوط و پایان یافتن می‌رفت، این منجی عالم آن را از دریای طوفانی رهانید. و درود بر امام بر حق ما علی بن ابیطالب(علیه السلام) که با در دست گرفتن شمشیر «لا فتی الا علی لا سیف الا ذوالفقار» با مشرکان و سردمداران کفر و ضلالت به میدان جنگ با آنها آمده و جان‌فشانی کرد و بعد از مدتی با ناکثین و مارقین و قاسطین درگیر شده؛ آنهایی که منافق کاری را شروع کرده و از هر راهی ضربه به پیکر اسلام وارد می‌کردند، با درود بر یازده فرزندانش که یکی پس از دیگری امام و پیشوای مردم شدند و درود بر حجت بر حق او در روی زمین و ناخدای کشتی طوفان این جهان، امام مهدی (عجل الله تعالی فرجه). و درود بر فرزند برومند امیر المؤمنین، امام خمینی و مراجع تقلید دیگر، که در زمان ما رهبر مردم جهان هستند. اکنون همان اشرافگران و زورگویان دوره پیامبران و امامان دست از آستین برآورده و یکی ادعای پوچ حقوق بشر و دیگری به نام طرف‌داری از کارگر و زحمت‌کش، به اسلام عزیز می‌تازند، زهی بی‌عقلی و بی‌لیاقتی که این‌ها حتی یک مرتبه به خود اجازه نداده‌اند که درباره اسلام تعقل و تفکر و جستجو نمایند، تنها به چند شعار بی‌محتوا اکتفا کرده و دیگر هیچ، اما نمی‌دانند که خداوند می‌فرماید: «یریدون ان یطفئوا نورالله بافواههم و یابی الله الا ان یتم نوره و لو کره الکافرون». (توبه/32) می‌خواهند که فرو نشانند نور خدا را با دهان‌های خود و ابا دارد خدا مگر تمام کند نور خود را و اگر چه کراهت دارند کافران. اما جوانان ما عاشق به خدا و راه خدا که در سوره توبه آیه 11 «ان الله اشتری من المؤمنین انفسهم و اموالهم بان لهم الجنه ...» بشارت داده، می روند، بدانند وعده خداوند حق است و راهی که پیامبران و امامان و حضرت سید الشهدا و یاران وفادار به آن حضرت پیمودند ادامه دهند و از آنان که او را دعوت کرده بودند و تنهایش گذاشته و به جنگ با او آمدند، نباشند. اما درود فراوان بر ملت قهرمان و قهرمان پرور ما که دعوت از رهبر خود نموده و تا آخرین لحظه -یعنی حتی جان خود- ایستادگی و استقامت می‌کنند و صدای او را لبیک می‌گویند؛ برادران و خواهران! هر چه داریم از این قشر روحانیت است، چه بسا دست‌هایی در بین ما حتی از خودمان می‌خواهند ما را از این مرکز علم و عمل و تقوا دور سازند، چون اگر اینها برکنار شدند دشمن ما به خوبی می‌تواند ما را استعمار نمایند. فکر خود را متمرکز کنید و آلت دست روشنفکران غربزده و ناآگاهان که پیروی از شرق و غرب می‌نمایند، نشوید. یک سؤال از شما: آیا تا به حال دیده‌اید بر علیه کارگر و دکتر و مهندس و کشاورز و غیره چنان حرفی بزنند؟ آیا هیچ فکر کرده‌اید که در این‌باره که چرا بر علیه روحانیت این‌قدر انتقاد بی‌جا می‌کنند؟ آری ای برادران و خواهران! منجی ملت اینها هستند در هر زمان، از زمان غیبت کبرا تا زمان ظهور آن حضرت این عده باید رهرو پیامبر و هدایت کننده بشریت باشند، اگر نگاهی به تاریخ کنید، ‌خواهید دید کسانی که دست به گلوی ابرقدرت‌ها می‌گذارند و گلوی آنها را می‌فشارند؛ این دسته روحانیت هستند و این قدر تبلیغ بر علیه اینها می‌کنند چون مردم را اینها بیدار می‌کنند و از حق خود دفاع کردن و زیر بار ظلم نرفتن را به ملت یاد می‌دهند؛ آنها سیاست خود را فدای مذهب خود می‌نمایند و سیاسیون مذهب را فدای سیاست خود می کنند. «و لا تحسبن الذین قتلوا فی سبیل الله امواتا بل احیاء عند ربهم یرزقون* فرحین بما آتهم من فضله و یستبشرون بالذین لم یلحقوا بهم من خلفهم ألاخوف علیهم و لا هم یحزنون * یستبشرون بنعمه من الله و فضل و ان الله لا یضیع اجر المؤمنین» (آل عمران/ 169-171) کسانی را که در راه خدا کشته شده‌اند، مرده نپندارید، حقیقت این است که زنده‌اند و نزد پروردگارشان رزق و روزی می‌خورند و خشنود از نعمت‌هایی که خدا از راه فضل به آنان ارزانی داشته و به آیندگانی که هنوز به خیل شهدا نپیوسته‌اند مژده دهند که هیچ خوف و حزن واندوهی نیست و بر اینان بهشت را مژده دهد، بر اینکه در نعمتها و فضل خدایند، خدا پاداش مؤمنان را تباه نمی‌کند. «ان الله اشتری من المؤمنین انفسهم و اموالهم بان لهم الجنه یقاتلون فی سبیل الله فیقتلون و یقتلون وعدا علیه حقا فی التوریه و الانجیل و القرآن و من اوفی بعهده من الله فاستبشروا ببیعکم الذی بایعتم به و ذلک هو الفوز العظیم». (توبه-111) براستی خدا از مؤمنان جان و مال شان را خریده به این‌که بهشت برای ایشان باشد، در راه خدا پیکار کنند، بکشند و کشته شوند؛ به راستی این وعده‌ای است بر عهده او در تورات و انجیل و قرآن و چه کسی نسبت به عهد و قرار خویش وفادارتر است؟ پس دلشاد و خشنود از تجارتی که با خدا کرده‌اید باشید چه آن‌که همان رستگاری بزرگ است. «این القوم الذی دعوا الی الاسلام فقبلوه و قرأووا القران فاحکموه وهیجوا الی الجهاد ...» (نهج البلاغه- خطبة 121) «کجایند مردمی که به اسلام فرا خوانده شده و پذیرفتند؟ قرآن را تلاوت کرده و با عمل به آن استوارش ساختند، به سوی جهاد بر انگیخته شده و چون عشق مادر ناقه به فرزندانش عاشقانه به سوی آن به راه افتادند و شمشیرها را از نیام برکشیده و اطراف زمین را گروه گروه و صف به صف احاطه کردند و بر دشمن شوریدند، برخی شهید و برخی جان سالم بردند، هیچ‌گاه از زنده ماندن کسی در میدان نبرد شاد نمی‌شدند و در سوگ همرزمان به اشک و آه نمی‌نشستند و به تسلیت نیازی نداشتند و در اثر گریه چشم‌هایشان در ناراحتی و بر اثر روزه شکم‌هایشان از غذا تهی و در اثر دعا لب‌هایشان خشک و در پی شب‌زنده‌داری چهره‌هایشان دگرگون گشته و غبار خشوع بر چهره‌هاشان نشسته بود، آنها برادران من بودند که رفتند، بر ما شایسته است تشنه ملاقاتشان باشیم ودر فراقشان انگشت حسرت به دندان گیریم و چنین است که در فراقشان اینگونه عمل می‌نماییم.» «ان الذین قالوا ربنا الله ثم استقاموا تتنزل علیهم الملائکه الّا تخافوا و لا تحزنوا و أبشروا بالجنه التی کنتم توعدون»(فصلت/30) آنان که گفتند پروردگار ما خداست و سپس استقامت نمودند فرشتگان رحمت بر آنان نازل شوند و مژده دهند که هیچ ترسی و اندوهی ندارید شما را به بهشتی که (انبیا) وعده داده‌اند بشارت باد. آری شهید اولین قطره خونی که از او ریخته می شود گناهانش بخشیده و (ینظر وجه الله) و دیگر پرده‌ها و حجاب‌ها از بین می‌رود و خدای خود را ملاقات می‌کند، شهید در ردیف انبیای خداست. خدا را همیشه یاد کنید و بدانید روزی در پیشگاه او خواهید بود، خدا برای شما پناهگاه ساخته و پیامبران را فرستاد، ائمه معصومین(علیهم‌السلام)، حجت روی زمین هستند که دستورات آنها را واجب و لازم گردانیده است. خدا می‌خواهد شما در راه هدایت انسان‌ها مددکار باشید و در پیشرفت سعادت انسان‌ها بکوشید، من شما را دعوت به اطاعت از فرمان خداوند و پیامبر و ائمه معصومین(علیهم السلام) می‌نمایم و از شما می‌خواهم که به کتاب خدا عمل کنید و با باطل مبارزه کنید و آن‌ را نابود سازید تا سنت و روش پیامبر را احیا نمایید. ای خدا! مقام ترس و خشیت از جلال و عظمتت را عطا کن که گویا تو را می‌بینم و مرا به تقوی و طاعتت سعادت ببخش و شقاوتمند مگردان و قضا و قدَرت را بر من خیر و مبارک ساز تا در خوشی و ناخوشی مقدّراتت، آنچه دیر می‌خواهی زودتر دوست نداشته باشم و آنچه زودتر می‌خواهی دیرتر مایل نباشم. ای خدای من! در دنیای آخرت به من عالی‌ترین درجه را عنایت فرما. ]والسلام علیکم و رحمه الله[

منبع: سایت خین

http://khayyen.ir/shahid/433