شهادت انتهای راهی است كه عاشقان خدا پس از تحمل رنج ها و مشقت ها به معبود خود يعنی لقاء الله میرسند و اين منتهای آرزوی يك مومن است. من خود را لايق اسم شهيد و درجه شهيد نمیدانم ولی نمیتوانم از رحمت خدا هم مايوس شوم چون شرك است ولي با اين همه اگر شهيد شدم دوست دارم در شهادتم خط من و هدفم و مكتبم كه همان اسلام است براي مردم روشن شود و دنبال رو مكتبم گردند نه عزادار مرگم. از شهادت درس بگيريد همچون دانش آموزی كه در كلاس های درس مشغول يادگيری است از كلاس شهادت خط بگيرند.
و اما پدرم و مادرم، برادران و خواهرانم! پيام نه من بلكه خونم برای شما دارد و بايد خود شما اين پيام را از خونم دريافت داريد و به جامعه برسانيد و آن اين است كه همواره پشتيبان امام خمينی، رهبر كبير و اسلام و قرآن باشيد و هميشه خود را از سربازان امام زمان (عج الله فرجه) حس كنيد و هميشه خود را مهيای ظهورش نماييد. قرآن و نماز شب بخوانيد، با خدا بيشتر رابطه برقرار كنيد، چون ياد خدا دل ها را آرامش میدهد. در شهادتم گريان نشويد و اگر هم گريه میكنيد براي شهدای گمنام گريه كنيد.
سخنی چند با برادران همسنگرم، [[مسجد]] ، اعظم سنگرها را پر كنيد و آنجا را خالی نگذاريد به تبليغات اهميت دهيد و براي خدا كار كنيد كه تنها اوست كه خريدار كارهای شماست و كالای خود را ارزان نفروشيد كه زيان خواهيد ديد. به كارهای جمعی مقيد باشيد و در دعاها حتماً شركت كنيد و نماز شب و [[قرآن]] زياد بخوانيد و با ياد خدا باشيد.<ref>[http://www.ajashohada.ir/Home/MartyrDetails/10695پایگاه 10695پایگاه اطلاع رسانی شهدای ارتش جمهوری اسلامی ایران]</ref>==پانویس==<references/>