در سن هجده سالگی راهی خدمت سربازی گرديد و سه ماه آموزشی را در کرمان گذراند. پس از آن به غرب کشور انتقال یافت و مدت هفت ماه را در پیرانشهر خدمت نمود. سرانجام در کوه های قمرچین شهر پیرانشهر بر اثر بی احتیاطی یکی از دوستانش در تاريخ 1370/11/12 به درجه رفیع شهادت نائل شد و پیکر پاک و مطهرش طی مراسم باشکوهی در گلزار شهدای شده به خاک سپرده شد.
==خاطرات شهید=====*مادر شهید:===
با این که چند سالی از جنگ تحمیلی ایران و عراق می گذشت حميدرضا آرزو داشت تا مثل جوان هایی که جانشان را در راه دفاع از میهن اسلامی فدا کردند و به شهادت رسیدند، شهید شود.
او نگاهی به عکس یکی از اقواممان که در سال 1359 در اوایل جنگ شهید شده بود می کرد و می گفت: چه سعادتی داشتی، خوشا به حالت، ای کاش که من هم به شهادت می رسیدم و با افتخار به خاک سپرده می شدم.
وقتی این را می گفت می گفتم: مادر، جنگ چندین سال هست که تمام شده این چه آرزویی هست که داری؟ می خندید و می گفت: مادر! تو نگران من نباش من از خداوند شهادت را می خواهم و می دانم که او مرا به آرزویم می رساند.
حرف او را نمی فهمیدم می خندیدم و می گفتم: ان شاء الله دیگر جنگی پیش نمی آید و تو هم سالم خواهی بود. تا این که در سن 18 سالگی به خدمت سربازی رفت، سه ماه آموزشی خود را در کرمان گذراند و بعد از آن خدمتش را در کوه های پیرانشهر آغاز کرد. هفت ماه از خدمتش را گذرانده بود که بر اثر بی احتیاطی یکی از دوستانش در تاريخ 1370/11/12 به شهادت رسید.
باورم نمی شد ولی حمیدرضا به آرزوی خود رسید، هرگاه به یاد حرف های او می افتم با خود می گویم: حمیدرضا آن قدر شهادت را دوست داشت که بالاخره خداوند او را به آرزویش رساند.<ref>سایت شهدای نویدشاهد</ref>
==پانویس==منبع:سایت نویدشاهد<references />