در حالى با تمام وجود در خدمت انقلاب و دفاع از ميهن اسلامى بود كه خانواده اش از لحاظ مالى و معيشتى در شرايط نامساعدى به سر مى برد؛ منزل مسكونى اش به خاطر واقع شدن در طرح تعريض خيابان توسط شهردارى تخريب شده بود و همسر و پنج فرزندش در منزل استيجارى زندگى می کردند. قناعت و عزتنفس وى به گونهاى بود كه در شرايط سخت در جبهه ها آرامبخش نيروها بود. نقل است "در يكى از جبهه هاى غرب كشور چند روز مواد غذايى به نيروها نرسيد و نيروها بى تاب شدند. او نانهاى خشك را جمع كرد و با ايراد سخنرانى در مورد قناعت و تحمل در قبال مشكلات زندگى، شرايطى را به وجود آورد كه همگى به همان نانهاى خشك اكتفا كردند."
همسرش مى گويد: در آخرين مرخصى، حالت روحانى و معنوى خاصى در چهره اش نمايان بود گويى ديگر برنخواهد گشت؛ طرز برخورد و نماز خواندنش به مراتب تغيير كرده بود.
حميد پادار در جريان عمليات آزادسازى منطقه شياكوه در گيلانغرب فرمانده محور منطقه بود و در اثر اصابت تركش زخمى شد. هفت روز جراحت خود را در خط مقدم مداوا كرد و به فرماندهى نيروهايش ادامه داد. بعد از هفت روز در ايام عزادارى حضرت سيدالشهدا عليه السلام در حالى كه لباس عزادارى بر تن داشت در روز شانزدهم دى ماه 1360 دراثر اصابت گلوله مستقيم دشمن به شهادت رسيد. او هنگام شهادت چهل و هفت ساله بود.
جنازه شهيد حميد پادار بعد از تشييع در قبرستان باغ رضوان اروميه به خاك سپرده شد. از او فرزندانى به نامهاى ابراهيم و بتول به يادگار مانده است.<ref>[http://navideshahed.com/fa/news/439846 سایت شهدای نوید]</ref>
جنازه شهيد حميد پادار بعد از تشييع در قبرستان باغ رضوان اروميه به خاك سپرده شد. از او فرزندانى به نامهاى ابراهيم و بتول به يادگار مانده است.==پانویس== منبع سایت نوید http://navideshahed.com/fa/news<references / 439846>