ویرایش‌ها

عليرضا خاكپور، در خانواده ‏اى مذهبى در 10 تير 1345 در روستاى پيراوش سفلى ،از توابع على‏آباد كتول گرگان به دنيا آمد. وى اولين فرزند حسين خاكپور و ماه‏ بى‏بى بامونى بود كه به كشاورزى اشتغال داشتند و از وضع اقتصادى متوسطى برخوردار بودند. در كودكى آرام بود و بيشتر در خانه به بازى مى‏پرداخت. در سال 1351 وارد دبستان شهيد قربان محمود (عنايتى كنونى) در روستاى پيراوش شد و پس از پنج سال (در سال 1356) دوره ابتدايى را با موفقيت پشت سر گذاشت.

دعاهاى مراسم صبحگاهى مدرسه را اجرا می کرد و به فوتبال علاقه بسيار داشت. پس از اتمام دوره دبستان، دوره راهنمايى تحصيلى را در مدرسه راهنمايى نوده ملك آغاز كرد كه با انقلاب اسلامى ايران مصادف گرديد. پدرش می گويد: «وقتى انقلاب اسلامى آغاز شد، گفت: اين انقلاب پيروز می شود. گفتم از كجا اين حرف را مى ‏زنى؟ گفت:مى ‏دانم.» در دوران تحصيل جزء شاگردان ممتاز بود و همكلاسيها را به انجام تكاليف مذهبى تشويق می کرد. در دوران انقلاب در راهپيماييها و پخش اعلاميه ها شركت فعال داشت. در كارهاى كشاورزى و شخم زدن زمين به پدرش كمك می کرد و در اوقات فراغت به مطالعه كتب مذهبى و قرآن مى ‏پرداخت.

براى خانواده ‏اش نقل كرد: منطقه ‏اى چند بار بين ما و عراقيها دست به دست شد. جلوى سنگر نشسته بودم كه چشمم به نقطه‏ اى افتاد كه در آنجا گنجشكى نشسته بود. يكى از دوستان سنگى پرتاب كرد و گنجشك به پرواز درآمد. اما دوباره همانجا نشست. دوستم سنگ ديگرى پرتاب كرد و باز همان اتفاق افتاد. دفعه سوم، حس ششم ما تحريك شد. بيل برداشتيم آنجا را كنديم. متوجه پوتينى شديم. بيشتر كه كنديم متوجه شديم يك گور دسته جمعى است كه عراقي ها چهل و هشت نفر از شهدا را در آنجا دفن كرده بودند.

سرانجام، عليرضا خاكپور در 6 اسفند 1365 در عمليات كربلاى 5 بر اثر اصابت خمپاره به شهادت رسيد. خمپاره به طور مستقيم بدون انفجار به صورتش اصابت كرد و نصف پيشانى، يك چشم و قسمتى از بدنش را متلاشى كرد. از شهيد عليرضا خاكپور، دخترى هشت ‏ماهه به نام سمانه به يادگار مانده است. دخترش می گويد: «در زمان شهادت پدر 8 ماهه بودم و چيزى به ياد ندارم ولى از صحبتهاى مادر مى‏ فهمم كه از او خيلى راضى است.»