ویرایش‌ها

  تاریخ تولد : ۱۳۴۷-۱-۱ /۰۱/۰۱

 زندگی نامه   [[شهید حسین امینی هرندی]] در سال 1347 در هرند، در خانواده ای متوسط به دنیا آمد . از همان اوان کودکی عشق خدا و عشق [[حسین(ع]]) با شرکت در مجالس روضه خوانی [[حضرت اباعبدالله(ع) ]] به وسیله پدر و مادرش به او آموزش داده شد و در حقیقت عشق حسین(ع) و [[کربلای]] او با خون [[شهید امینی]] عجین شده بود؛ تا این که درست یکسال واندی پس از شروع [[جنگ تحمیلی]]، با این که در کلاس سوم راهنمایی تحصیل می کرد به خاطر عشق به شرکت در جهاد، در فتوکپی شناسنامه سن خود را زیاد کرد و به هر صورت به پادگان راه یافت و پس از پادگان به جبهه اعزام شد که در همان اعزام، در [[کردستان(محور قصریان) ]] ترکشی به کمراو، درست بغل نخاع اصابت کرد و گویی ترکش همچون شهد شیرینی بود که از طرف خدا به او اهدا شده بو د بود زیرا پس از چند روز مرخصی و بهبودی نسبی به سوی جبهه روانه شد، تا این که باز در عملیات بدر از ناحیه دست چپ مجروح شد و به بیمارستان [[شهید اشرفی]] [[تهران ]] منتقل گردید و چندین روز نیز در این بیمارستان بستری بود و با اینکه دست چپش توانایی انجام کار را نداشت، تقاضای اعزام به جبهه کرد و دوباره پس از بهبودی نسبی به جبه ه جبهه های نور علیه ظلمت اعزام گردید و در عملیات های مختلف شرکت کرد و دوباره در [[عملیات کربلای 5]] از ناحیه کمر مجروح گردید، ولی هیچ گاه این مجروحیت نتوانست او را از حضور در جبهه غافل کند، بلکه او را مصمم تر ساخت.  

شهادت می دهم هم چنین از شما خواستارم که اگر از اینجانب اشتباهی دیده اید، به وحدانیت خداوند بزرگ بزرگواری خود مرا عفو کنید و پیامبرانش به خصوص [[حضرت محمد بن عبدا... (ص]]) و ائمه ی اطهار از [[حضرت علی (ع]]) گرفته تا قائم بر هم چیننده ی بساط ظلم و ستم و قائم به عدل همو که چنین از جانب خدا شمشیر می کشد پدر و گردن ظلم مادر عزیز و فساد مهربان و کفر را می زند و شهادت می دهم به عدل خداوند محبوبم خواستارم که حتی موری را در زیر سنگ سیاهی در بیابان بی آب جدا مرا عفو کنند و علفی فراموش نمی کند و شهادت می دهم بر روز موعود همان روزی حلال نمایند، زیرا که یقین دارم که همه به پا می خیزند و باید در دادگاه عدل حق آن ها کم لطفی کرده ام و فضل الهی و در حضور کبریایی او جواب گوی اعمال باشندکوتاهی بسیار کردم. نمی دانم چه بنویسم و از کجا امیدوارم که ظاهری از یک وصیت نامه مرا ببخشند، ان شاء الله اگر شهید واقعی بودم در آن سرا حق آن ها را داشته باشد. هر چه فکر ادا می کنم به خود و هم چنین از برادر و خواهرانم می گویم باید سفارش کرد خواهم که تا کی ظلم اینجانب را حلال کنند و تا کی خیانت پیام خونم را که این تنها و جنایت تنها حقی است که بر گردن شماست و ناعدالتی و تا به کی این همه فساد باید در عالم باشدان شاء ا. همه جواب الله ادا می دهند تا موقعی که [[حضرت مهدی (عج) ]]شمشیر بکشد، ولی باز هم جای انتقاد است که آیا نباید زمینه را برای خنجر کشیدن او فراهم کنیم کنید. ضمنا دعا به امام و آیا نباید از خود شروع بکنیم رزمندگان و برادران خود را بسازیماز یاد نبرید و در کارهایتان به امید خدا باشید و همیشه به او توکل کنید. مگر رسم نیست وقتی که مهمانی می خواهد برای کسی وارد شود، قبل خدا حافظ امام، ضمنا از آمدنش خانه را جارو برادر و اتاق ها را تمیز خواهرانم حلالیت می کنند. مگر رسم نیست بین مردم وقتی طلبم و امیدوارم که یک حاجی مرا ببخشند و تا می خواهد توانند از مکه برگردد چراغانی می پدر و مادر مواظبت کنند و همه جا آن ها را مزین می کنند. مگر ما منکر این ها هستیم. حالا جای سؤال است که ما حاجی داریم که قرن هاست توصیه به سفر رفته و انگار بوی آمدنش می آیدصبر در راه خدا بکنند. آیا نباید خانواده ی عزیز، صبر در و دیوار خانه ی دل خود را مزین کنیم و آیا نباید صداقت ها و عدالت ها و رسم و رسوم های صدر اسلام راه خدا را پیشه ی خود کنیم و آیا نباید به جای کنید که ان شاء الله اجر عظیمی در ازاء این همه کارهای نا به جا که نباید بکنیم بیاییم و هر آن چه را که مورد پذیرش و خشنودی خداوند بزرگ و ائمه ی اطهار صبر نصیبتان می شود انجام دهیم.

 ... هم چنین از شما خواستارم که اگر از اینجانب اشتباهی دیده اید، به بزرگواری خود مرا عفو کنید و هم چنین از پدر و مادر عزیز و مهربان و محبوبم خواستارم که جدا مرا عفو کنند و حلال نمایند، زیرا که یقین دارم که در حق آن ها کم لطفی کرده ام و کوتاهی بسیار کردم. امیدوارم که مرا ببخشند، ان شاء ا... اگر شهید واقعی بودم در آن سرا حق آن ها را ادا می کنم و هم چنین از برادر و خواهرانم می خواهم که اینجانب را حلال کنند و پیام خونم را که این تنها و تنها حقی است که بر گردن شماست و ان شاء ا... ادا می کنید. ضمنا دعا به امام و رزمندگان و برادران خود را از یاد نبرید و در کارهایتان به امید خدا باشید و همیشه به او توکل کنید. خدا حافظ امام، ضمنا از برادر و خواهرانم حلالیت می طلبم و امیدوارم که مرا ببخشند و تا می توانند از پدر و مادر مواظبت کنند و آن ها را توصیه به صبر در راه خدا بکنند. خانواده ی عزیز، صبر در راه خدا را پیشه ی خود کنید که ان شاء ا... اجر عظیمی در ازاء این صبر نصیبتان می شود.  عالم همه خاک کربلا بایدمان پیوسته به لب خدا خدا بایدمان  تا پاک شود زمین ز ابناء یزید همواره حسین (ع) مقتدا بایدمان