از حضور در جبهه احساس خستگى نمی کرد. در عمليات والفجر 6 بر اثر انفجار خمپاره از ناحيه دست مجروح و در اثر موج انفجار در شنوايى دچار اختلال شد و در بيمارستان شهيد مقيمى تهران بسترى گرديد. با وجود جراحت و درد اصرار داشت هر چه زودتر به جبهه بازگردد. سرانجام هم با اصرار از بيمارستان ترخيص گرفت و عازم جبهه شد. خوش روش براى اينكه همواره در جبهه ها حضور داشته باشد خانواده اش را نيز به اهواز منتقل كرد و در آن شهر ساكن شدند. در همين ايام وصيتنامه خود را نوشت كه در بخشى از آن آمده است:
ياد و نام خدا را فراموش نكنيد و با تقوا و پرهيزكارى همانگونه كه امام خمينى فرموده اند «عالم محضر خداست در محضر خدا معصيت نكنيد.» از گناه و نافرمانبردارى خداوند دورى كنيد. اما تو اى همسرم! چون فرزندم به دنيا بيايد او را با قرآن آشنا كنيد كه كلام خداست و كتاب زندگى.»
خوش روش پس از سى و هشت ماه و بيست و هفت روز حضور مستمر در جبهه و سه بار جراحت در عمليات خيبر ، جزاير مجنون و در عمليات بدر در 19 اسفند 1363 نيز شركت كرد. و سرانجام در 24 اسفند 1363 در هورالهويزه در شرق دجله بر اثر تركش خمپاره 60 به ناحيه شكم و پا به شهادت رسيد. او از سال 1361 تا 1363 فرماندهى گردان ضدزره امام خمينى(ره) را بر عهده داشت. تنها فرزند او - صديقه - سه ماه پس از شهادت پدر در 15 خرداد 1364 متولد شد. <ref>[http://navideshahed.com/fa/news/438977 سایت شهدای نوید]</ref>
<ref>[http://%20http://navideshahed.com/fa/news/438977 سایت شهدای نوید]</ref> http://navideshahed.com/fa/news/438977 ==پانویس==
<references />